‫≡ سی‌نما تقدیم می‌کند ≡ ‫ WwW.30nama.CoM
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما در تلگرام ‫@CinamaSub
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫- گفتی اسمت چی بود؟ ‫- نگفتم.
‫سوفی بک.
‫خب، سوفی بک...
‫چند ساعتی با لندن فاصله داریم...
‫ولی اگه می‌خوای ‫همین‌طور ساکت بشینی...
‫می‌تونیم تا ابد توی همین مسیر بمونیم.
‫هنوز خیلی راه مونده. ‫به صور فلکی دقت کنید.
‫تازه قراره بارون هم بباره.
‫- فکر نکنم. ‫- به‌زودی می‌باره.
‫نه‌خیر...
‫این یه قطره شبنم بود.
‫پس بقیه‌ش چیـه؟
‫قطرات شبنم.
‫توی این هوا نمی‌شه سریع‌تر رفت.
‫این نزدیکی یه کلبه دارم. ‫می‌تونیم اونجا استراحت کنیم.
‫آخ.
‫حال‌تون خوبـه؟
‫خوبـم.
‫عالی‌ام.
‫- آسیب دیدید. ‫ -نه‌خیرم.
‫حالا شاید یه کبودی کوچیک ‫از مکالمه‌م با کاوندر به جا مونده باشه.
‫رسیدیم.
‫- این کلبه‌ست؟ ‫- نه، این اصطبل منـه.
‫کلبه‌م جلوتره.
‫منظورتون از «کلبه»...
‫عمارت بود؟
‫[ کلبه‌ی من ]
‫خانواده‌ی کراب‌تری باید باشن. ‫اون‌ها از اینجا نگه‌داری می‌کنن.
‫کلید «کلبه»تون رو ندارین؟
‫کلید با خودم راه نمی‌برم.
‫همیشه یه‌نفر خونه هست.
‫شاید کلید یدک رو یه جا گذاشته باشن.
‫مطمئنـم الان برمی‌گردن.
‫احتمالاً زیر بارون توی مسیر گیر کردن.
‫می‌تونیم فعلاً بریم...
‫سوفی؟
‫- تو چطوری...؟ ‫- از پنجره اومدم داخل.
‫خدمتکارها همه‌کاره‌ان.
‫عجب.
‫باید هرچه زودتر گرم بشیم.
‫من آتیش راه می‌ندازم.
‫نیازی نیست کارهای خونه رو انجام بدی.
‫خودم هستم.
‫تا حالا آتیش روشن کردید؟
‫کاری نداره که.
‫یه چوب رو آتیش می‌زنم.
‫آتیش...
‫عع...
‫به محرک نیاز داره.
‫(«رابطه به توجه مداوم نیاز داره»)
‫که این‌طور.
‫آفرین.
‫بسیار خوب.
‫اتاق خدمتکارها کجاست؟
‫اونجا مال کراب‌تری‌هاست.
‫- تو توی اتاق مهمون می‌مونی. ‫- نه، نیازی نیست.
‫طبقه‌ی بالا که بخوابم، کافیـه.
‫خانم کراب‌تری
‫اصلاً خوشش نمی‌آد ‫کسی توی اتاق‌های اون بمونه.
‫دنبالم بیا.
‫تخت‌خواب مرتبـه.
‫و می‌تونی از لباس‌های ‫توی کمد استفاده کنی.
‫نمی‌دونستم این خونه هم یه بانو داره.
‫درست نیست لباس‌شون رو بپوشم.
‫این‌ها مال خواهرهامـه. ‫دیگه بزرگ شدن و براشون مهم نیست.
‫آها.
‫ممنون.
‫من می‌رم بخوابم.
‫اجازه بدید براتون کیسه‌ی آب...
‫ممنون، ولی آسیب جدی‌ای نیست. ‫شب به‌خیر.
‫جناب بریجرتون؟
‫جناب؟
‫چیزی شده؟
‫جناب؟
‫دارید توی تب می‌سوزید.
‫این کجاش شبیه کبودیـه؟ ‫چرا چیزی نگفتید؟
‫این یه‌کم می‌سوزونه.
‫معذرت می‌خوام.
‫ازت ممنونـم.
‫من رو ببوس.
‫بله؟
‫چی فرمودید؟
‫من رو تنها نذار.
‫دوباره تنهام نذار.
‫بانوی من...
‫من رو ببوس.
‫[ بـریـجـرتـون ]
‫(قسمت سوم: «کلبه‌ی ما»)
‫خواننده‌ی عزیز و محترم...
‫درست مثل پروانه‌ای ‫که در لندن بال می‌زند
‫و طوفانی در آن‌سوی ‫سرزمین به راه می‌اندازد...
‫(اشاره به نظریه‌ی «اثر پروانه‌ای»؛ کوچک‌ترین عمل ‫یا حرفی ممکنـه تأثیر بزرگی در جهان داشته باشه.)
‫ظاهراً چند ماه پیش، ندیمه‌ای ‫از خاندان پن‌وود اخراج شده
‫و این اتفاق به‌ظاهر بی‌اهمیت
‫چنان آشوبی به راه انداخته است ‫که نویسنده نیز تصورش را نمی‌کرد.
‫گویا این ندیمه به‌قدری زبردست بوده
‫که بانو پن‌وود مجاب به استخدام ‫چهار ندیمه‌ی جانشین شده است.
‫و همه می‌دانند ‫جهت یافتن بهترین ندیمه‌ها...
‫هیچ کجا بهتر از دَر و همسایه نیست.
‫ظاهراً بانو پن‌وود، ‫ندیمه‌ی بانو کِزیک را
‫با وعده‌ی حقوق ‫و مزایای بیشتر وسوسه کرده...
‫به یکی از ندیمه‌های رخت‌شوی ‫بانو هَمیلتون وعده‌ی لباس‌های زیبا داده...
‫و سه ندیمه نیز از خانه‌ی ‫مارکیز لِستر شکار کرده است.
‫کمبود خدمتکار همواره برای ‫اشرافی‌ها معضل بزرگی بوده...
‫و حالا اوضاع می‌فیر ‫حتی بَدتر از گذشته شده است.
‫شنیده‌ام بانو کِزیک ‫برای تزئین موی خود...
‫به‌ناچار از ندیمه‌ی ‫ظرف‌شورش کمک گرفته
‫و نتایج ناخوشایندی ‫به دنبال داشته است.
‫این‌روزها، درخواست استخدام ‫ندیمه‌ها به طبقات بالاتر نیز رسیده
‫و در میان این آشوب، خاندان‌های ‫اشرافی نیز به رقابت با هم پرداخته‌اند.
‫بدین گونه، «نبرد ندیمه‌ها» آغاز شده است.
‫چه‌کسی فکرش را می‌کرد ‫که یک ندیمه‌ی معمولی و ناشناخته
‫چنین اثری از خود به جای بگذارد؟
‫شاید این بانو برای صرف چای اومده...
‫و به‌خاطر چای خوابش گرفته.
‫خب چرا توی اتاق خودش نخوابیده؟
‫اِوا... صبح به‌خیر.
‫به من توجه نکنید.
‫آخ...
‫صبح به‌خیر، خانم کراب‌تری.
‫ایشون سوفی‌ـه.
‫یه بانوی بدون همراه ‫و یه زخم ناشناخته.
‫به زخم رسیدگی کردم. ‫خیال‌تون راحت.
‫آقای کراب‌تری و سوفی، ‫لطفاً ما رو تنها بذارین.
‫اگه مادرتون بفهمه ‫توی اوقات فراغت چی‌کار...
‫رفته بودیم ملاقات دخترمون، ‫ولی توی بارون گیر افتادیم.
‫اگه می‌دونستیم جناب بریجرتون ‫تشریف می‌آرن، اصلاً نمی‌رفتیم.
‫توی خونه‌ی قبلی داشت بهش ‫تعرض می‌شد و من آوردمش بیرون...
‫ای وای!
‫دخترک بیچاره.
‫تازه دیشب بهم کمک کرد و الان باید ‫مثل مهمون من باهاش رفتار بشه.
‫بله... قطعاً.
‫خانم ویلسون، کارِت دارم.
‫شما از کارِت راضی‌ای دیگه؟
‫- اختبار دارید، بانو. ‫- آخه این ماجرای نبرد ندیمه‌ها...
‫نگران هیچی نباشید، بانو.
‫من متعلق به این خونه‌ام.
‫و اگه کسی دیگه هم ‫به خودش شک کنه، با من طرفـه.
‫ازت ممنونـم.
‫فرانچسکا، فردا با همسرت می‌آی
‫که بریم جشن توی باغ؟
‫می‌خواستیم بیایم، ولی ‫با پنلوپی و کالین برنامه داریم.
‫واقعاً؟
‫امیدوارم ناراحت نشی دعوتت نکردیم. ‫آخه ما...
‫- همه‌تون متأهلـین آره؟ ‫- می‌خواستی همین رو بگی؟
‫اگه حرف، حرف مامان باشه، ‫من هم تا فردا مزدوج می‌شم.
‫اتفاقاً بهشون گفتم تو نمی‌رسی.
‫بندیکت قبل‌از رفتنش، باهام حرف زد
‫و گفت موقتاً موضوع ‫خواستگارها رو پیش نکِشم.
‫مادر... خیلی ممنون.
‫واقعاً که باشعور هستی.
‫لطف داری، عزیزم.
‫و حالا که دوست نداری وارد جامعه بشی...
‫بهترین فرصتـه که توی ‫جلسات آموزشی هایاسِنت شرکت کنی.
‫می‌شه نرم؟
‫عالی می‌شه، مامان.
‫مگه این‌که هم‌صحبتی ‫با خواستگارها رو ترجیح بدی.
‫بسیار خوب. اتفاقاً ‫چندتا کتاب رو کامل مطالعه نکردم.
‫شاید این جلسات ‫به درد تو هم بخوره، اِلوییز.
‫مثلاً یاد می‌گیری ‫چطوری مثل خانم‌ها بشینی.
‫و بعدش گفت ‫«عزیزم، اون گردگیر نیست».
‫اون بیرون قیامت شده.
‫همین دیروز دیدم بانو اَبِرکورن ‫پاش به لباسش گیر کرد و افتاد
‫چون خدمتکارش قبل‌از ‫لبه‌دوزیِ لباسش، استعفا داده بود.
‫وسط راتن رو پخشِ زمین شد.
‫وضعیت خنده‌داری شده...
‫البته بدبختیِ دیگران خنده نداره.
‫بله، کاملاً درستـه.
‫وارلی جان، لطفاً باز هم چای بیار.
‫باز هم بیارم؟
‫ایشالا چنین اتفاقی ‫برای خونه‌ی ما نیُفته.
‫اصلاً برای همینـه که خدمتکارهای ‫ما مثل اعضای خونواده می‌مونن.
‫مگه نه، وارلی؟
‫اتفاقاً می‌خواستم موضوعی رو ‫خدمت‌تون عرض کنم، بانو.
‫البته... خصوصیـه.
‫اینجا همه‌مون خانمـیم.
‫عع...
‫بهم پیشنهاد شده ‫برای خاندان دیگه‌ای کار کنم.
‫اون لحظه‌ای که پیشنهادشون رو رد کردی، ‫قیافه‌شون دیدنی بوده.
‫رد کردی دیگه، درستـه؟
‫بله، البته.
‫ولی پیشنهادشون...
‫حقیقتش، حقوق خدمتکارها ‫توی ۲۰ سال اخیر افزایش زیادی داشته.
‫و من...
‫گفتم اگه لطف کنید...
‫خب...
‫حقوقم رو افزایش بدید.
‫وارلی، زشتـه بین اعضای ‫خونواده به‌خاطر پول بحث بشه.
‫درستـه، ولی خود شما ‫خوب می‌دونید که من همیشه
‫فراتر از وظایفم زحمت می‌کِشم.
‫وارلی، یه‌جوری این حرف‌ها رو می‌زنی
‫که انگار نمی‌شناسمت.
‫من قدر تو رو می‌دونم.
‫اصلاً برای این‌که راضی باشی...
‫پیشنهادت رو در نظر می‌گیرم.
‫- خوبـه؟ ‫- بله، عالیـه.
‫خیلی ممنون، بانوی من.
‫چای می‌خواستید؟
‫بله، لطفاً.
‫چه گردن‌بند قشنگی.
‫ماجرایی داره؟
‫عع...
‫نه، معمولاً از این ‫گردن‌بندهای ارزون نمی‌ندازم.
‫- پشت لباسم قایم می‌کنم. ‫- آها.
‫بریم صبحونه بخوریم، دخترم.
‫روز به‌خیر.
‫ممنون.
‫صبحونه عالی چیده شده.
‫نوش جان.
‫تا با مهمون‌تون صبحونه می‌خورید، ‫ما می‌مونیم.
‫چقدر شما مهربونـین، خانم کراب‌تری.
‫پس بشینین.
‫خانواده‌ی کراب‌تری ‫۲۰ سالـه که با منـن.
‫۲۳ سال.
‫جناب بریجرتون که کوچیک بودن، ‫من خدمتکار عمارت اصلی بودم.
‫چیزی شده؟
‫تا حالا همچین اشتهایی از کسی ندیدم.
‫- خیلی خوش‌مزه‌ست. ‫- بله.
‫دلم لک زده بود برای ‫صبحونه‌های خانم کراب‌تری.
‫پس چرا به ما سر نمی‌زنین؟
‫ایشون عاشق اینجائـن.
‫حقیقتش چند وقتـه که...
‫درگیر یه‌سری چیزها توی لندن هستم.
‫امورات... مختلف.
‫راستی بی‌زحمت درشکه رو آماده کنین ‫که ما کم‌کم بریم...
‫حرفش هم نزنید.
‫شما آسیب دیدید و شرایط سفر ندارید.
‫تا روزی که خوب بشید، ‫اینجا نگهتون می‌دارم.
‫گیر ندین، خانم کراب‌تری. ‫دیگه خوب شدم
‫و غذام هم می‌خورم.
‫اگه زخم‌تون درمان نشه، ‫دوباره عفونت می‌کنه.
‫باید استراحت کنین.
‫به نفع‌تونـه بهش گوش بدین. ‫از روی تجربه می‌گم.
‫من هم به خانم کراب‌تری کمک می‌کنم.
‫نه‌خیر، از این خبرها نیست.
‫گفتم که شما تو مهمون منـی.
‫مهمون من.
‫- پس می‌گید چی‌کار کنم؟ ‫- تا حالا تفریح نکردی؟
‫خیلی هم کردم.
‫من استاد تفریح‌کردنـم.
‫عالیـه.
‫ای وای!
‫چه بَد شد.
‫آخ.
‫چرا بانو ویسل‌دان ‫داره از خدمتکارها می‌نویسه؟
‫خدمتکارها برام مهم نیستن.
‫فکر کنم ما حتی خدمتکار نداریم.
‫بریمزلی؟
‫ما ۱۴۲ آقا و خانم ‫خدمتکار داریم، علیاحضرت.
‫به‌هرحال... بانو ویسل‌دان ‫نباید درباره‌ی خدمتکارها بنویسه.
‫می‌خوام غیبت‌های خوب بشنوم.
‫خدمتکارها منبع غیبت هستن.
‫این‌روزها نقل مجلس شدن.
‫این ماجرای «نبرد ندیمه‌ها» همه‌ی ‫خاندان‌های اشرافی رو به جون هم انداخته.
‫خونه‌ی تو هم؟
‫نه.
‫من حقوق خدمتکارهام رو می‌دم ‫و براشون احترام قائلـم.
‫عجب. ‫بریمزلی.
‫خاندان سلطنتی... ‫سلطنتی هست، علیاحضرت.
‫اینجا کسی آرزوی رفتن نداره.
‫بله، مسلمـه.
‫کی دلش می‌خواد از اینجا بره؟
‫- واقعاً کی؟ ‫- امروز چی‌کار کنیم؟
‫شطرنج بازی کنیم؟
‫یه طناب‌باز هم خبر کردم بیاد.
‫- یه فلوت‌زن هم داریم. ‫- هرکدوم شما صلاح می‌دونید، علیاحضرت.
‫پس می‌گیم طناب‌باز بیاد.
‫بله.
‫چه خوب بود.
‫جان؟
‫بله؟
‫به نظرت عجیبـه ‫که ما هنوز بچه نداریم؟
‫هنوز یه سال از ازدواج‌مون نگذشته.
‫و تازه توی چند ماه اخیر ‫به‌طور جدی شروع کردیم.
‫به نظرت کاری هست ‫که من انجام بدم؟
‫خب ببین...
‫شنیدم اگه زن موقع عملیات به اوج برسه، ‫احتمال بارداری‌ش بیشتر می‌شه.
‫به اوج می‌رسی دیگه، نه؟
‫معلومـه.
‫آره.
‫خوبـه.
‫عع...
‫ببخشید.
‫هر کتابی دوست داری، بردار.
‫البته اگه سواد خوندن داری. ‫آخ، ببخشید.
‫بلدم بخونم.
‫آخ... پس ببخشید.
‫مجدداً.
‫آخه به‌ندرت پیش می‌آد ‫که خدمتکارها باسواد باشن.
‫اولین خونواده‌ای که باهاشون بودم...
‫من رو توی جلسات ‫تدریس بچه‌هاشون راه می‌دادن.
‫الان باید درحال استراحت باشین.
‫می‌دونی بودن توی تخت چه فایده‌ای داره؟
‫- چه فایده‌ای؟ ‫- هیچی.
‫آخرش از عفونت نمی‌میرم، ‫ولی از بی‌حوصلگی جون می‌دم.
‫چقدر دلم سوخت واقعاً.
‫راستی به لندن نامه زدم
‫که برای تو کار پیدا کنن. ‫و اون دوستت...
‫هِیزل.
‫- ممنونـم. ‫- کاری نکردم.
‫و همچنین ممنون بابت کمک‌تون
‫توی خونه‌ی کاوندر، جناب بریجرتون.
‫ای بابا.
‫نمی‌خواد این‌قدر مؤدب باشی.
‫بهم بگو «بندیکت».
‫پس اگه این‌طوریـه...
‫یه‌کم درباره‌ی این کتابخونه بهم بگین.
‫عع...
‫این اینجا چی‌کار می‌کنه؟
‫سال‌هاست این رو ندیدم.
‫به برادرم گرگوری قول دادم ‫که براش درستش کنم...
‫ولی فرصت نشد.
‫- فکر کنم گرگوری‌کوچولو الان خوشش بیاد. ‫- می‌ره مدرسه‌ی ایتون.
‫آها.
‫و این نقاشی‌ها چیـه؟
‫چیزه...
‫خوب نیستن.
‫یه زمانی علاقه داشتم...
‫ولی دیگه گذشت.
‫این رو ببینین.
‫سبکش آزاده، ولی احساس ‫واقعی درش موج می‌زنه.
‫(مثل بندیکت؟)
‫بله.
‫یعنی هدفم از این نقاشی، همین بود.
‫پس شما هنرمندیـن.
‫چی... نه بابا...
‫اکثر نقاشی‌هام ناتمومـه ‫و بعضی‌هاشون افتضاحـن.
‫تفننی نقاشی می‌کنم.
‫هنرمند کجا بود؟
‫شکست‌نفسی نکنین.
‫میکل آنژ رو در نظر بگیرین.
‫(میکل‌آنژ یکی از بزرگ‌ترین هنرمندان تاریخ ‫در زمینه‌ی نقاشی، مجسمه‌سازی و معماری هست.)
‫همه به‌خاطر آثار معروفش می‌شناسنش...
‫ولی طراحی‌هایی داشت ‫که فکر می‌کرد بی‌ارزشـن.
‫تاحدی که همه‌شون رو یه‌جا سوزوند.
‫تا حالا خدمتکاری ندیدم ‫که این‌قدر از هنر بدونه.
‫از این خونواده تعریف کن ‫که بهت درس هنر می‌دادن.
‫چیز زیادی برای گفتن نیست.
‫نمی‌تونی سرم شیره بمالی.
‫می‌خوام تا اینجا هستیم، ‫رازهات رو بفهمم.
‫من برمی‌گردم اتاقم.
‫عع... سوفی؟
‫کتاب قواعد زبان فرانسوی رو برداشتی.
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫عجب.
‫تلفظم خیلی هم خوبـه.
‫خب بگو ایرادش چیـه؟
‫باید فک‌تون رو ثابت نگه دارین ‫و لب‌هاتون رو تکون بدین.
‫- آخه بعدش چطوری... ‫- این‌طوری.
‫روی لب‌هاتون تمرکز کنین.
‫(به لب‌های من دقت کنین)
‫جناب بریجرتون، ‫زنم داره براتون شام می‌آره
‫و اگه ببینه توی تخت نیستید...
‫ممکنـه تا سال بعد اینجا نگهتون داره.
‫باشه، ممنون.
‫شب به‌خیر، جناب بریجرتون.
‫بگو «بندیکت» دیگه.
‫تـ.ر.جـ.ـمـ.ـه و ز.یـ.ر.نـ.ویـ.ـس از ‫پـ.و.ر.یـ.ـا هـ.ـز.یـ.ـمـ.ـتـ.ـی
‫ا.ر.ا.ئـ.ـه از سـ.ـا.یـ.ـتِ سـ.ـی نـ.ـمـ.ـا
‫امری داشتید، بانو؟
‫بله.
‫بیا دیگه.
‫بازش کن.
‫هدیه‌ست.
‫برای منـه؟
‫خیلی به پیشنهادت فکر کردم...
‫ولی متأسفانه...
‫می‌دونی که این خاندان سلسله‌مراتبی داره ‫و اگه حقوق تو رو زیاد کنیم...
‫مجبوریـم حقوق ‫زیردست‌هات رو هم افزایش بدیم
‫و خب الان توی ‫وضعیت مالی خوبی نیستیم.
‫آها...
‫درک می‌کنم، بانو.
‫ولی می‌خواستم به پاس قدردانی
‫بهت هدیه بدم ‫تا بدونی چقدر برام عزیزی.
‫نمی‌دونم چی بگم.
‫حدس می‌زدم.
‫اون‌قدر دوستشون داری ‫که زبونت بند اومده.
‫عیب نداره.
‫در واقع من باید ازت تشکر کنم.
‫- لباس‌های قدیمی‌تونـه، بانو... ‫- فقط دو فصل ازشون گذشته.
‫این‌ها رو روز مرخصی‌ت بپوش ‫تا بین همکارهات پُز بدی
‫و بعدش برو...
‫به هر تفریحی که داری، برس.
‫می‌دونم دوست داری ‫همین‌الان امتحانشون کنی...
‫ولی قبلش لطف کن برام چای بیار.
‫این‌ها رو از ته کمد درآوردم ‫و حسابی خسته شدم.
‫چَشم، بانو.
‫رسیدیم!
‫فرانچسکا، جناب کیل‌مارتین.
‫- بالاخره رسیدین. ‫- حسابی شرمنده‌ایـم.
‫- توی خونه معطل شدیم. ‫- توی راه تصادف شده بود...
‫ما بریم سفارش بستنی بدیم؟
‫الان واقعاً یه چیز خنک لازم دارم.
‫بفرمایید.
‫رابطه‌ی ما دوتا خیلی واضحـه، نه؟
‫البته خودت درک می‌کنی دیگه.
‫تو و جان هم تازه ازدواج کردین.
‫بله.
‫و اون چیـه که...
‫زوج‌های تازه‌وارد باید درک کنن؟
‫همون چیزی که بهم قدرت می‌ده ‫تا تجارت ویسل‌دان رو نگه دارم.
‫میل شدید به باهم‌بودن...
‫احساس تماس دو بدن با همدیگه...
‫متوجه شدم، پنلوپی. ‫ممنون.
‫ببخشین. ‫گاهی یادم می‌ره که خواهرشوهرمـی.
‫حالا بدون پرداختن به جزئیات...
‫بگو ببینم تو هم چیز هستی...
‫عع...
‫به اوج می‌رسی؟
‫بله، معلومـه.
‫- مگه تو نمی‌رسی؟ ‫- این هم از این.
‫بستنی خامه‌ای، مثل همیشه.
‫وانیلی.
‫امروز خیلی ساکتـین.
‫ببخش، عزیزم.
‫توی ذهنم غوغاست.
‫اگه دوست دارین، گوش من شنواست.
‫عجب!
‫علیاحضرت...
‫همه‌ش می‌خواد کنارش بمونم.
‫عصرها رو با هم می‌گذرونیم.
‫و خوش می‌گذره.
‫ایشون دوست منـه.
‫ولی من دیگه یکی از همدم‌هاش نیستم.
‫سال‌هاست که نیستم.
‫همدم‌های زیادی داره.
‫ولی شما هنوز همدم اصلی‌شون هستین.
‫همه می‌دونن که ملکه ‫صمیمیتی با همدم‌هاش نداره.
‫نمی‌دونم چرا اصلاً نگهشون می‌داره.
‫همدم ملکه شدن افتخار بزرگیـه، آلیس.
‫افتخاری که بقیه ‫فقط خوابش رو می‌بینن.
‫- متوجهـم. ‫- بله.
‫آخه...
‫وقتی از حضورشون لذت نمی‌بره، ‫پس همدم‌ها به چه درد می‌خورن؟
‫هیچ‌کدوم نمی‌تونن جای شما رو بگیرن.
‫عجب.
‫نه‌خیر.
‫بذار سر جاش.
‫دیگه آخرهاشـه.
‫قابلمه رو بذار سر جاش.
‫جناب بریجرتون گفته ‫شما مهمونش هستی.
‫ختم کلام.
‫اون صندلی استراحتـه.
‫بشین روش.
‫به تفریح عادت نداری، نه؟
‫من هم همین‌طورم.
‫بگیر بشین.
‫- تا اولین روستا پیاده چقدر راهـه؟ ‫- خیلی.
‫مخصوصاً با جاده‌های گِلی بعداز بارون.
‫می‌خوام ببینم ارابه‌ی پستی هست
‫که من رو تا شهر ببره تا کار پیدا کنم.
‫اگه جناب بریجرتون ‫گفته برات کار پیدا می‌کنه...
‫مطمئن باش می‌کنه.
‫هیشه سر حرفش می‌مونه.
‫اگه از شیرین‌زبونی‌ش استفاده کنه، ‫شاید بتونه یه کاری برام پیدا کنه.
‫آخه بعضی‌وقت‌ها...
‫آدم رو قانع می‌کنه.
‫احیاناً جناب بریجرتون ‫باهات رفتار ناشایستی داشته؟
‫نه بابا. ‫نه.
‫اتفاقاً برعکس.
‫جناب بریجرتون خیلی مهربونـه...
‫ولی جای شما باشم، مهربونی‌ش رو ‫با صمیمیت اشتباه نمی‌گیرم.
‫خیلی مهمـه که ‫هر آدمی جایگاهش رو بدونه.
‫بله، یکی برمی‌دارم.
‫نزدیک بود جشن رو لغو کنیم، ‫آخه بانو همیلتون پیشکار من رو قاپید.
‫من هم مجبور شدم ‫پیشکار همسایه‌مون رو بقاپم
‫تا کارهای مراسم رو پیش ببره.
‫من هم شنیدم اوضاع به هم ریخته.
‫ولی باز هم شما گُل کاشتین.
‫عاشق باغ‌تون شدم.
‫عزیزم، معرفی می‌کنم: بانو راداستاک.
‫شما کجا، اینجا کجا؟
‫نمی‌دونستم شما هم تشریف می‌آرین.
‫آخه دل‌تنگ لبخند شما بودم.
‫و می‌خواستم بدونم چرا ‫دارین ازم دوری می‌کنین؟
‫دوری می‌کنم؟
‫از وقتی بهتون پیشنهاد رابطه دادم، ‫دیگه جوابی نشنیدم.
‫آخه من...
‫چیزه... بهش خیلی فکر کردم...
‫باور کنین اجباری نیست.
‫اگه آماده نیستین، ‫لازم نیست ازم دوری کنین.
‫آماده‌ام!
‫اتفاقاً... آماده‌ام...
‫آماده... نیستم.
‫آخه زمان زیادی گذشته.
‫چقدر امروز گرمـه، نه؟
‫نظرتون چیـه بحث رو عوض کنیم؟
‫بله، لطفاً.
‫چقدر این باغ زیباست، مگه نه؟
‫(خودشـه)
‫(به چه جرئتی اومده؟)
‫خوش اومدید، بانو پن‌وود.
‫تدارک این جشن رو ‫خیلی وقتـه چیده بودیم.
‫می‌خواستیم به شما هم دعوت‌نامه بدیم، ‫ولی درشکه‌چیِ من رو دزدیدین.
‫چقدر جالب که مستقیم اومد پیش من.
‫خیلی باهوشـه، مگه نه؟
‫جناب بریجرتون.
‫بگو «بندیکت».
‫جناب بریجرتون.
‫راستی مجبور نیستی ‫هرروز همین لباس رو بپوشی‌ها.
‫توی کمد پُر از لباسـه.
‫نمی‌خوام بقیه‌ی لباس‌های ‫خواهرهاتون هم کثیف بشه.
‫کمکی ازم برمی‌آد؟
‫چند روزه که به سقف خیره شدم.
‫تعداد رشته‌های تار عنکبوت روی ‫سقف رو حفظ شدم. حالا می‌خوام برم بیرون.
‫به‌هیچ‌وجه. ‫خانم کراب‌تری اجازه نمی‌ده.
‫باید درمان بشین.
‫هرچقدر دوست داری، هشدار بده، ‫ولی باید رازنگه‌دار باشی.
‫- نه‌خیرم. ‫- نه؟
‫- پس مجبوری باهام بیای. ‫- جایز نیست باهاتون بیام.
‫مگه هوای تازه برای بیمار خوب نیست؟
‫دیگه اون‌قدر توان دارم ‫که روی پاهام وایستم.
‫تازه یه فکری دارم.
‫بیا بریم.
‫مگه بادبادک برای بچه‌ها نیست؟
‫شاید.
‫به‌هرحال باید به پرواز دربیارمش ‫تا بفهمم درست شده یا نه.
‫- خانم کراب‌تری الان کجاست؟ ‫- این‌قدر نگران نباش.
‫شروع می‌کنیم.
‫فکر کنم از نزدیک بهتر هم باشه.
‫وقتی می‌ره روی هوا، ‫زیبایی‌ش دیده نمی‌شه.
‫من امتحان کنم؟
‫نه، بیشتر از این ‫نمی‌خوام جلوت آبروم بره.
‫الان درستش می‌کنم. ‫صبر کن.
‫آها.
‫آخ.
‫تمام.
‫به نظر... درست نمی‌آد.
‫پس رازت اینـه؟
‫متخصص بادبادک‌سازی هستی؟
‫من با بادبادک از شکم مادرم دراومدم.
‫با هفت‌تا خواهربرادر بادبادک هوا کردم.
‫مطمئن باش پرواز می‌کنه.
‫بعله.
‫دیدی گفتم؟
‫ببخشید که بهتون شک کردم.
‫همم.
‫یادم رفته بود چقدر لذت‌بخشـه.
‫آخرین باری که بادبادک ‫هوا کردم، بچه بودم.
‫چه خوب که دوباره ‫یاد خاطرات شیرین افتادم.
‫پس بگیر دستت.
‫نه، من به تماشا راضی‌ام.
‫بگیر دیگه.
‫برای تو درستش کردم.
‫شاید هم...
‫شاید چی؟
‫می‌ترسی بهت خوش بگذره.
‫برو دیگه. ‫باید بدویی.
‫اگه تو ندویی، من با این زخم می‌دوم.
‫زود باش! ‫برو!
‫عع!
‫حق با شماست.
‫خیلی خوبـه. ‫ممنون، جناب بریجرتون.
‫بگو «بندیکت»! ‫ادامه بده!
‫- برو برو! ‫- نه نه...
‫نه نه!
‫تو هم داری می‌بینی؟
‫اون‌طرف.
‫فکر کنم بادبادک هوا کردن.
‫بادبادک رو نمی‌گم.
‫بین این دوتا چه خبره؟
‫خدمتکاره رو می‌گی؟
‫والا مثل خدمتکارها ‫باهاش رفتار نمی‌کنه.
‫خب...
‫شاید دوستش داره.
‫نباید دوستش داشته باشه.
‫نمی‌دونی اگه مردم بفهمن یه خدمتکار
‫به دست یه مَرد ‫بی‌حرمت شده، چی می‌شه؟
‫چی می‌گی، زن؟ ‫کی حرف از بی‌حرمتی زد؟
‫خب حتی اگه شایعه‌ش بپیچه، ‫زندگی دختره سیاه می‌شه.
‫کدوم بانویی حاضره ‫همچین خدمتکاری رو استخدام کنه؟
‫هم‌زمان با چینش میز توسط خدمتکارها...
‫به‌عنوان میزبان وظیفه‌ی ‫شماست که نظارت کنین.
‫میزی که درست چیده شده باشه، ‫به‌اندازه‌ی مهمون‌هاتون ارزشمنده
‫و موفقیت شما رو تضمین می‌کنه.
‫اگه سلیقه‌ی خوبی توی انتخاب قاشق ‫نداشته باشی، کسی باهات دوست نمی‌شه.
‫کاملاً درستـه، دوشیزه بریجرتون.
‫حالا می‌دونید اون چیـه که
‫از چینش میز هم مهم‌تره؟
‫ترتیب نشستن؟
‫احسنت.
‫با رعایت ترتیب نشستن، ‫ظرافت و دقت خودتون رو به رخ می‌کِشید.
‫خیلی مهمـه که قبلش ‫با مقام هر مهمون آشنا باشید.
‫میزبان مَرد سر میز می‌شینه
‫و دو بانوی والامقام ‫دوطرفِ ایشون می‌شینن.
‫همسرهای این دو بانو، دوطرفِ ‫بانوی میزبان، اون سر میز می‌شینن.
‫بله. بقیه چطور؟
‫زوج‌ها باید نزدیک به هم بشینن
‫و همچنین مجردهایی ‫که به سن ازدواج رسیدن.
‫این‌طوری با هم فرصت حرف‌زدن دارن.
‫پیردخترها و سالمندها هم ‫اواسط میز می‌شینن.
‫یعنی من باید کنار ‫عموبزرگ ایلای بشینم؟
‫بقیه‌ی کارت‌ها رو می‌دی، اِلوییز؟
‫عع.
‫خوبـه حداقل پیردخترها ‫به‌رنگ نقره‌ای براق هستن.
‫این خاکستریـه، دوشیزه بریجرتون.
‫ممنون.
‫اتفاقاً ما دیگه از اتاق ‫پذیرایی غربی استفاده نمی‌کنیم.
‫اگه می‌خوای از اونجا ‫چندتا نقاشی برای خونه‌ت بردار.
‫خانم ویلسون هم کمکت می‌کنه.
‫مادر، رسیدن به اوج یعنی چی؟
‫- عع... ‫- اوج...
‫یعنی... منظورت...
‫- توی تخت‌خواب. ‫- آها.
‫خب...
‫عع...
‫سعی می‌کنم به بهترین شکل
‫بهت توضیح بدم.
‫از این لحاظ برای ‫خواهرت دافنی کم‌کاری کردم.
‫فقط می‌خوام بدونم چیـه.
‫خیلی وقتـه که من تجربه‌ش نکردم...
‫ولی...
‫خب... رسیدن به اوج...
‫لذت‌بخشـه.
‫در واقع فراتر از اونـه...
‫یه‌جور صمیمیتِ...
‫دل‌پذیزه...
‫که با...
‫اصلاً توصیفش غیرممکنـه.
‫مثل یه زبون ارتباطی مشترکـه...
‫که وقتی از اون طریق صحبت می‌کنین...
‫یه احساسِ...
‫عع...
‫جادویی و خاص بهت دست می‌ده...
‫از داخل بدنت.
‫کی اونجاست؟
‫تحمل من خیلی کمـه، ‫ولی کنجکاوی‌م قویـه.
‫می‌تونم تا ابد اینجا وایستم.
‫بهتره بیای بیرون.
‫اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫پیاده‌روی می‌کنم.
‫چه جالب که مقصد پیاده‌روی‌ت
‫دقیقاً جاییـه که من دارم شنا می‌کنم.
‫اون رو می‌دی لطفاً؟
‫بالاخره لباس جدید پوشیدی.
‫بهت می‌آد.
‫(لباس نقره‌ای؟)
‫لطف داری...
‫جناب.
‫اگه واقعاً تعقیبم کردی، عیب نداره‌ها.
‫من...
‫معلومـه که تعقیب‌تون نکردم.
‫می‌خواستم پیاده‌روی کنم و آقای ‫کراب‌تری بهم آدرس یه دریاچه رو داد.
‫من هم که شنونده‌ی خوبی‌ام
‫و آدرس رو دنبال کردم
‫و پیداش کردم.
‫هرچی بیشتر توضیح بدی، رسواتر می‌شی.
‫نباید توی دریاچه باشین. ‫دمای آب پایینـه.
‫خیلی هم مطلوبـه.
‫و با اون زخم‌تون نباید شنا کنین.
‫اگه نگران «نباید»ها هستی، ‫تو هم نباید جاسوسیِ من رو بکنی.
‫- جاسوسی نمی‌کردم. ‫- می‌کردی.
‫- نمی‌کردم. ‫- خیلی هم می‌کردی.
‫- پس متوجه من نشدی؟ ‫- مگه می‌شه متوجه شما نشم؟
‫معذرت می‌خوام.
‫- نباید... ‫- نه، من عذر می‌خوام که...
‫تو برو.
‫بفرمایید.
‫ممنون.
‫من به پیاده‌روی ادامه می‌دم
‫و بعدش...
‫صحبت می‌کنیم.
‫بسیار خوب.
‫روز به‌خیر، خانم کراب‌تری.
‫روز تو هم به‌خیر، سوفی.
‫درود، خانم کراب‌تری.
‫امروز چه روز خوبیـه، مگه نه؟
‫بعله.
‫داری چه غلطی می‌کنی؟
‫خدا رو شکر که روبه بهبودی هستید.
‫هرچند گفتم ‫اکیداً توی اون دریاچه نرید.
‫توی خودتون نریزین، خانم کراب‌تری.
‫خیلی سعی کردم دخالت نکنم.
‫نه، حرف‌تون رو بگین. ‫شما هم جای مادرم هستین
‫و طبیعتاً دوست دارین نظرتون رو بدین.
‫شما یه خدمتکار رو آوردین ‫به این خونه، ولی باهاش رفتار متفاوتی دارین.
‫به سوفی سخت گذشته ‫و حقشـه که باهاش مثل یه مهمون رفتار بشه.
‫یعنی براتون فقط یه مهمونـه؟
‫شاید دوستم هم باشه.
‫شاید از نگاه شما یه دوست باشه...
‫ولی می‌دونید که به‌خاطر جایگاهش ‫نمی‌تونه به شما «نه» بگه.
‫بین شما هرچی که هست، ‫اگه ازش خواسته‌ای داشته باشید...
‫مسلماً نمی‌تونه رد کنه.
‫متوجهـم.
‫شما مَرد خوبی هستید، جناب بریجرتون.
‫و یه روز بالاخره بانوی مناسبی ‫برای خودتون پیدا می‌کنید.
‫اتفاقاً یکی رو پیدا کردم.
‫توی لندن.
‫جداً؟
‫- اسم‌شون چیـه؟ ‫- خب...
‫توی مراسم بالماسکه‌ی مادرم دیدمش...
‫و قبل‌از این‌که اسمش رو بفهمم، رفت.
‫عجب.
‫داشتم دنبالش می‌گشتم...
‫ولی توی کلبه‌ی خودم گیر افتادم...
‫اگه این بانو براتون اهمیت داره...
‫پس نذارید اون هم مثل ‫پروژه‌های اتاق مطالعه‌تون بشه.
‫یه چیزی که امروز بهش مشتاقـید ‫و فردا فراموش می‌کنید.
‫لیاقت شما اینـه که
‫زندگی‌تون رو وقف
‫یه هدف معنادار کنید.
‫به‌به.
‫- چه رنگ چشم‌نوازی. ‫- لطف داری، وارلی.
‫لباس‌های قدیمی‌م رو که به تو دادم...
‫کمدم باز شد ‫و رفتم لباس‌های جدید گرفتم.
‫بانو...
‫مگه نفرمودید که مشکل مالی دارید؟
‫من هم گفتم زشتـه که اعضای ‫خونواده با هم سر پول بحث کنن.
‫ولی ما که خونواده نیستیم. ‫من...
‫من کارمند شما هستم.
‫به بانو بریجرتون توی ‫کارهای خبرنامه کمک می‌کنم...
‫رازنگه‌دار شما هستم... ‫توی سخت‌ترین مواقع کنارتون بودم...
‫و جایزه‌م اینـه که می‌بینم شما ‫خودتون رو توی لباس‌های جدید غرق می‌کنید
‫درحالی‌که من برای همون چند روز ‫مرخصی‌م هم یه لباس درست‌حسابی ندارم.
‫شما برام خیلی عزیزیـد...
‫و همین‌طور دخترهاتون...
‫ولی جدا از این مسئله...
‫من خودم رو عضوی ‫از این خونواده نمی‌دونم، بانو.
‫بسیار خوب.
‫اگه فکر می‌کنی توی ‫یه خونه‌ی دیگه راضی‌تری...
‫من التماست نمی‌کنم که بمونی.
‫اگه می‌خوای بری... به سلامت.
‫این رو از سوئیس آوردن.
‫این هم از فرانسه‌ست.
‫این رو نمی‌دونم از کجاست...
‫ولی این رو از آلمان برام آوردن.
‫حرف ندارن.
‫راستی علیاحضرت، به‌جای بانو بِرد
‫که اخراجش کردید، کسی رو آوردید؟
‫دارم شیرینی‌هام رو بهت نشون می‌دم‌ها.
‫و البته که خوش‌مزه و زیبائـن. ‫سلیقه‌ی شما بی‌نظیره.
‫فقط داشتم فکر می‌کردم ‫که شاید وقتش رسیده
‫براتون همدم جدیدی پیدا کنیم؟
‫باید دربارتون کامل باشه.
‫باشه، با دستیار سلطنتی صحبت می‌کنم.
‫اگه جسارت نمی‌شه...
‫می‌خوام افتخار انتخاب ‫همدم بعدی‌تون نصیب من بشه.
‫فکر کنم بدونم چطور همدمی نیاز دارید.
‫واقعاً؟
‫- آگاتا. ‫- بفرمایید.
‫من هیچ‌کدوم‌شون رو نمی‌خوام.
‫حوصله‌م رو سر می‌برن.
‫پس کسی رو پیدا می‌کنم ‫که برعکسش باشه.
‫اگه خیلی دوست داری، ‫امتحانش مجانیـه...
‫ولی موفق نمی‌شی.
‫به نظرم سلیقه‌ی من ‫توی انتخاب خانم‌ها
‫به‌اندازه‌ی سلیقه‌ی شما ‫توی انتخاب شیرینی عالیـه.
‫براتون کسی رو می‌آرم ‫که با حضورش مستفیض بشید.
‫به‌به!
‫بی‌نظیره.
‫سوفی.
‫جناب بریجرتون.
‫خوش‌حالـم شما رو ‫درحال نقاشی می‌بینم.
‫بله...
‫حال و هوام کم‌کم داره... برمی‌گرده.
‫این هم بگم که خوش‌حال بشی.
‫خانم کراب‌تری گفت دیگه کامل خوب شدم.
‫خیلی هم عالی.
‫من هم توی این فکر بودم ‫که دیگه برگردم لندن.
‫عجب.
‫من هم توی همین فکر بودم.
‫پس هر دو موافقـیم.
‫مشتاقـم ببینم ‫چه کاری برام پیدا می‌کنین.
‫فعلاً که بیکارم.
‫بله، من هم مشتاقـم بهت کمک کنم و... ‫برگردم...
‫به اموراتم.
‫درستـه.
‫سوفی، من...
‫بله؟
‫امیدوارم فکر نکنی...
‫معذرت می‌خوام.
‫رفتارم درست نبود.
‫اشتباه کردم.
‫نیازی به عذرخواهی نیست.
‫به‌محض این‌که راه بیُفتیم، ‫اصلاً فراموش می‌کنیم چنین اتفاقی افتاده.
‫ممنون.
‫می‌دونی که از هم‌صحبتی ‫باهات لذت می‌برم، فرانچسکا...
‫ولی الان فقط نشستیم ‫به هم نگاه می‌کنیم.
‫ببخشین. ‫آخه من...
‫ممنون.
‫موقع بستنی‌خوری....
‫از رسیدن به اوج صحبت کردیم...
‫بله.
‫من نمی‌دونم این اوج چیـه...
‫کجا باید پیداش کنم؟ ‫چطوری بهش برسم؟
‫اوج یعنی چی؟
‫با جان هم حرف زدی؟
‫با شوهرم؟
‫روم نمی‌شه بهش بگم ‫این‌همه وقت نمی‌دونستم.
‫این کاملاً طبیعیـه، فرانچسکا.
‫- مثل پیانو‌زدن می‌مونه... ‫- التماست می‌کنم...
‫نه از تشبیه استفاده کن ‫و نه جمله‌های شاعرانه. اصل مطلب رو بگو.
‫بسیار خوب.
‫عع... چیزه...
‫یه احساسـه...
‫که بین پاهات به وجود می‌آد ‫و همه‌جای بدنت پخش می‌شه.
‫قلبت تندتند می‌زنه.
‫ممکنـه حتی نفست بگیره یا فریاد بزنی.
‫انگار که به اوج لذت رسیدی.
‫عجب.
‫لزوماً با عشق‌ورزیدن به دست نمی‌آد.
‫بعضی‌وقت‌ها یه رفتار خودجوش ‫می‌تونه اون رو فعال کنه تا به هیجان بیای.
‫مثل پرنده‌ای که ‫به یه بیسکوییت گرم و نرم خیره شده.
‫ببخشین. ‫دیگه تشبیه نمی‌کنم.
‫به‌به.
‫فرانچسکا.
‫تو کجا اینجا کجا؟
‫اِلوییز.
‫- داشتیم درباره‌ی چیز حرف می‌زدیم... ‫- ازدواج.
‫داستان‌های خسته‌کننده‌ی متأهل‌ها.
‫پس حتماً...
‫شما هم خسته شدین که انتخاب کنین
‫کدوم قاشق مناسب میز غذاست؟
‫انتخاب بیسکوییت‌ها، در واقع.
‫آره، این‌که چطوری ‫گرم و نرم نگهشون داریم.
‫جناب.
‫به‌به.
‫بانو بریجرتون.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫شما مراحمـید. ‫خوش‌حالـم می‌بینمتون.
‫من...
‫می‌خواستم بهت بگم... ‫یعنی بهتره بدونی که...
‫- وایولت... ‫- نه، بذار حرفم رو بزنم.
‫اگه نگم، از خجالت می‌میرم. ‫اگه بگم هم همون می‌شه.
‫از آخرین باری که با کسی ‫نزدیکی داشتم، خیلی می‌گذره...
‫یعنی با یه مَرد.
‫هیچ‌وقت... اِدموند همسرم بود ‫و بعدش کسی دیگه نبود...
‫برای همین بعداز مرگش، ‫این بخش از وجودم رو گذاشتم کنار.
‫- وایولت، اگه نمی‌خوای... ‫- نه، می‌خوام. خیلی هم می‌خوام.
‫خیلی زیاد.
‫خیلی‌خیلی زیاد.
‫آخه بچه‌هام هم هستن ‫و همه‌شون بچه‌های گُلی‌ان...
‫ولی همیشه روی دوشم سوارن...
‫تا ابد که نمی‌تونم حمل‌شون کنم.
‫باید رابطه‌مون محرمانه باشه.
‫نمی‌خوام بچه‌هام اذیت بشن.
‫چون بعدش جوابی به سؤال‌هاشون ندارم.
‫حتی با تو نمی‌تونم اون‌قدر راحت حرف بزنم. ‫نمی‌شه که تا ابد روی دوشم باشن...
‫- اجازه می‌دی... ‫- نه، هنوز حرف دارم...
‫نه... ‫الان یه زن بالغـم...
‫بدنم... باهاش هشت‌تا بچه زاییدم ‫و طبیعتاً فرق کرده...
‫همه‌چیزم فرق کرده.
‫پس چی‌کار کنم؟
‫با اِدموند که خوب جواب می‌داد...
‫ولی نمی‌دونم به‌خاطر اِدموند بود یا...
‫یعنی با یه‌نفر دیگه هم همین حس رو داره؟ ‫نمی‌دونم... شاید هم داره.
‫می‌خوام داشته باشه. ‫می‌خوام بهم توجه بشه... می‌خوام...
‫لمس بشم...
‫توسط تو.
‫من...
‫خیلی مضطربـم.
‫اگه بعداز سنیدن این حرف‌ها، ‫من رو نمی‌خوای...
‫کاملاً درک می‌کنم.
‫من می‌خوامت.
‫بیشتر از چیزی که فکر می‌کنی.
‫صداقت به خرج دادی
‫و ازت ممنونـم.
‫هیچ عجله‌ای نداریم.
‫من راضی‌ام
‫که فقط کنارت باشم.
‫نویسنده نیز به پروانه و آشوب باور دارد
‫و معتقد است کوچک‌ترین چیزی
‫می‌تواند دنیا را دگرگون کند.
‫[ کلبه‌ی من ]
‫اما گاهی هرچه پروانه بال می‌زند...
‫یه میون‌بر برای رسیدن ‫به لندن پیشنهاد نمی‌دی؟
‫باد در جهت مخالف می‌وزد
‫نه‌خیر.
‫در جایگاه من نیست که دخالت کنم.
‫و در دنیا آب از آب تکان نمی‌خورَد.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
‫≡ بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ≡ ‫ WwW.30nama.CoM
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫@OfficialCinama