‫بیا بی‌نهایت رو بازی کن، خفن‌ترین بازی ویدیویی تاریخه.
‫سلام. من نانت‌ام. نانت کول.
‫- تو رابرت دِیلی هستی، درسته؟ ‫- آره.
‫فقط خواستم یه خسته نباشی حسابی بگم
‫به کسی که واقعاً بی‌نهایت رو طراحی کرده.
‫کدش فقط یه شاهکاره.
‫اووه، خوبی رفیق؟
‫وای، عجب نوستالژی‌ای!
‫- آره، این ناوگان فضاییه. ‫- واو!
‫یه سریال تلوزیونیه.
‫تو سفینه USS Callister جریان داره. اوکی؟
‫زیادی بهش رو نده، چون یه جورایی زُل می‌زنه.
‫مرسی شانیا.
‫- من... من کجام؟ ‫- تو سفینه دِیلی.
‫USS Callister. ‫ما خدمه وفادار فضایی‌ش هستیم،
‫و حالا انگار تو هم یکی از مایی.
‫دِیلی یه نسخه دیجیتالی عین خودت ساخته،
‫از همه‌مون، از DNAت،
‫یه جوری DNAت رو جمع کرده.
‫تو کامپیوترش بزرگت کرده، و بوم! یه کپی از تو.
‫یه کلون دیجیتال.
‫شماها فقط افتضاح نیستید، حال به‌هم‌زنید، همتون.
‫- بله کاپیتان. ‫- معلومه کاپیتان.
‫کرم‌چاله.
‫اون آپدیت کریسمسه که داره خودشو نصب می‌کنه.
‫اگه بپریم تو کرم‌چاله چی؟
‫آزاد می‌شیم.
‫- کامپیوتر، USS Callister کجاست؟ ‫- تو مسیر.
‫- مسیر به کجا؟ ‫- گرداب آپدیت.
‫حرامزاده‌ها!
‫گور باباتون!
‫زود باش، زود باش!
‫دیگه تو کامپیوتر دِیلی نیستیم.
‫تو ابریم.
‫دِیلی کجاست؟
‫خروج از بازی. گه بخور، خروج!
‫خروج از این بازی کوفتی!
‫حالا چی‌کار کنیم؟
‫یه جهان بی‌نهایت که خود به خود ساخته می‌شه، زیر دستمونه.
‫وای، خدا!
‫ستوان کول،
‫خوش اومدی به عرشه.
‫خدمه، یه عضو جدید به تیم اضافه شده.
‫افسر علمی نانت کول، لطفاً برو سر پستت.
‫- نه. ‫- من کاپیتانتم. دستور، دستوره.
‫خب، پس خودتو گم و گور کن.
‫اووه، چیزی شد؟ نمی‌تونی ببینی؟
‫نفست بند اومده؟
‫اگه بخوام می‌تونم تا ابد این‌جوری نگهت دارم،
‫تا ابد دنبال نفس کشیدن با یه دهن که نیست.
‫کاپیتان. کاپیتان.
‫کاپیتان؟ اونجایی؟
‫آره.
‫نیازت داریم تو پل فرماندهی. ‫انگار یه هدف خوب گیر آوردیم.
‫اوکی، الان میام.
‫یا مسیح!
‫هیچ‌کدومتون بازی دیشب رکسام رو دیدید؟
‫- حالم از فوتبال به‌هم می‌خوره، رفیق. ‫- داداش، مخصوصاً فوتبال ولزی.
‫- گرفتی چی می‌گم؟ ‫- ولی خب، دیوونه‌بازی بودا.
‫- دو تا گل عقب بودن... ‫- گفتم که اصلاً حال نمی‌کنم، داش.
‫اه! داداش، رفیقت کی میاد؟ ساعت از ۸ گذشته، می‌خوام شروع کنیم.
‫موریس گفت وقتی لازانیاشو خورد، میاد.
‫هی، یکی داره میاد.
‫اون رفیقتونه.
‫بفرما، شروع شد.
‫هنوز به گروه ملحق نشده.
‫- دستا بالا! ‫- اسلحه‌تونو بندازید.
‫ما دنبال دردسر نیستیم. فقط اعتباراتتونو می‌خوایم.
‫شماها کی‌اید؟ چرا تگ بازیکن ندارید؟
‫یکی‌تون موریسه؟
‫کارتای اعتباریتونو بدید، همین حالا!
‫- اینا موریس نیستن. ‫- گفتم اعتبارات، الان!
‫همه تگ بازیکن دارن.
‫پس چرا...
‫- هی، این دیگه چیه، رفیق؟ ‫- زود باش!
‫گفتیم اعتبارات، حالا!
‫- وای، وای، وای! باشه، باشه! ‫- اوکی، اوکی.
‫بدشون به ما. آروم و با احتیاط.
‫- بجنب. ‫- این چه روحیه بازیه؟
‫برای ما بازی نیست.
‫این یعنی چی؟
‫وای، وای، تو... داری خونریزی می‌کنی. ‫تو این بازی هیچ‌وقت خون نیست.
‫فقط اون اعتبارات کوفتی رو بده.
‫جدی، این خونه.
‫اعتبارات! حالا!
‫اینو گزارش می‌دم. هر کاری که می‌کنید، بن‌تون می‌کنن.
‫هردوتون... کثافتای عوضی.
‫به کی می‌خوای گزارش بدی؟ تگ بازیکن نداریم.
‫نه، نه، نه! نکن، نکن!
‫- گندش بزنن! ‫- زبونتو نگه دار، جاناتان!
‫ببخشید، مامان.
‫- دودانی، ما رو برگردون. ‫- در حال تله‌پورت.
‫- چطور بود؟ ‫- یه کم تند شد.
‫با یه گندی درگیر شدید؟
‫اگه من بودم، حالشونو می‌گرفتم. بنگ‌بنگ! استایل گنگستری.
‫- زخمی شدی. چی شد؟ ‫- نه، به نوک نزد. چیزی نیست.
‫مهم اینه که کلی پول گیر آوردیم.
‫یه عالمه...
‫- سی‌وچهار تا اعتبار. ‫- این که سوخت زیادی نمی‌خره.
‫مهماتمونم داره تموم می‌شه.
‫این بازی رو دارن حسابی پول‌ساز کردن. همه‌چیز دو برابر قیمتشه.
‫بحران هزینه‌های زندگی.
‫می‌تونستم بیشتر ازشون بکشم.
‫- همه‌چیز همینی بود که داشتن. ‫- بچه‌ها، بچه‌ها، هی!
‫این چیزی نبود که می‌خواستیم.
‫ولی برای چند روز نگه‌مون می‌داره. درسته، کبیر؟
‫- آره. ‫- آره، درسته. اوکی.
‫پس فکر کنم باید رو این تمرکز کنیم. و ادامه بدیم.
‫و دفعه بعد، بیشتر گیر میاریم.
‫و، آهان، آره.
‫می‌خوای من بانداژش کنم؟
‫چی؟ نه. فقط یه خراشه. ‫تو اتاقم درستش می‌کنم.
‫و، آه، فقط می‌رم یه پنج دقیقه استراحت کنم،
‫بعد میایم مسیر حمله بعدی رو برنامه‌ریزی می‌کنیم.
‫چشم، کاپیتان.
‫چطور می‌تونن یه چیزی رو بانداژ کنن؟
‫هی. هی. این چیه که «دفعه بعد درست می‌شه»؟ چرت و پرته!
‫- نزدیک بود بمیریم. ‫- ولی نمردیم.
‫ولی هر روز بدتر می‌شه. ‫ما تو اقلیمیم. اسلحه‌مون کمتره.
‫- آره، می‌دونم. ‫- پس نقشه چیه؟
‫هی بریم از این و اون بدزدیم، مثل موش بدوئیم که زنده بمونیم؟
‫- بدون اعتبار زنده نمی‌مونیم. ‫- اگه اصلاً زنده بمونیم، شانس آوردیم.
‫- فکر می‌کنی من خود به خود اینو نمی‌فهمم؟ ‫- منظورم این نبود.
‫شانیا درست جلوی چشمام تکه‌تکه شد،
‫چی، چهار هفته پیش؟
‫نمی‌دونم تو چی، ولی من هنوز بوی خونشو حس می‌کنم.
‫از دست دادنش برای همه‌مون سخت بود. اوکی؟
‫من سعی کردم راه حل دیگه‌ای پیدا کنم، ولی نمی‌تونم.
‫هر دقیقه هر روز دارم شانس‌مونو حساب می‌کنم.
‫سی میلیون بازیکن در برابر پنج تا از ما.
‫ما گندشو درآوردیم. قراره بمیریم.
‫می‌خوای اینو به همه بگم؟
‫ببین، فقط می‌خوام بگم، دادن یه امید الکی به خدمه
‫ایده خوبی نیست، کاپیتان.
‫خب، من این کارو نخواستم.
‫اگه می‌تونستم یه دکمه بزنم و برگردم به زندگی قبلیم، می‌زدم.
‫ولی مگه همه‌مون اینو نمی‌خوایم؟
‫طبقه سیزدهم.
‫- خوش اومدی به کالیستر. ‫- ببخشید، معذرت. ببخشید.
‫ام...
‫النا، می‌تونم...
‫تقصیر توئه که مُرده.
‫- چی؟ ‫- مُرده، و تقصیر توئه.
‫نه. چیزی که برای رابرت دِیلی اتفاق افتاد...
‫کارتت باطل شده چون تمدیدش نکردی.
‫کارتم.
‫باید هر ماه تمدیدش کنی.
‫ام...
‫می‌تونم یه کارت موقت بگیرم؟
‫ببخشید. کلی فکر و خیالم مشغول بوده.
‫اون... اون چیه؟
‫یادبود آقای دِیلی.
‫ماه‌هاست مُرده. چرا حالا؟
‫آقای والتون امروز صبح اینو گذاشت که ژورنالیست رو تحت تأثیر قرار بده.
‫- کدوم ژورنالیست؟ ‫- از نیویورک تایمز.
‫به زودی میاد اینجا.
‫کارت می‌خوای یا نه؟
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫هی، می‌رم قهوه بگیرم. چیزی می‌خوای؟
‫- نه، خوبم. مرسی. ‫- مطمئنی؟
‫آخ لعنتی!
‫لع...
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫- مشکلی نیست؟ کمک می‌خوای؟ ‫- آره.
‫- خوبم، مرسی. ‫- بفرما، یه کمکی.
‫مرسی، کارل.
‫- هر وقت بخوای. آماده‌ام کمک کنم. ‫- آره.
‫آقای والتون؟
‫من که صدای در زدن نشنیدم، کبیر. در زدی؟
‫- می‌تونی در بزنی؟ ‫- مهمه.
‫الان خیلی سرم شلوغه، می‌تونم بعداً بی‌خیالت شم؟
‫یه عالمه شکایت جدید درباره سرقت‌های ناشناس تو بازی داریم.
‫بازیکنا عصبانی‌ان. دارن تیر می‌خورن. پولاشونو از دست می‌دن.
‫این یه بازی ویدیوییه. تو اینا گه‌گاه پیش میاد.
‫و هرکی این کارو می‌کنه، تگ بازیکن نداره.
‫- که چی؟ ‫- که این ممکن نیست.
‫صبر کن، بدون تگ بازیکن یعنی... بدون اشتراک.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫چرا اینو زودتر نگفتی، کبیر؟ چند تا از این مفت‌خورای عوضی‌ان؟
‫- الان؟
‫- دو تا. ‫- دو تا؟
‫تا جایی که می‌تونم بگم، آره.
‫- زرشک، مرد. ‫- پولش مهم نیست.
‫نباید ممکن باشه. این جدیه.
‫- مهمون‌تون اینجاست. ‫- لطفاً بفرستش داخل.
‫قربان، اینا...
‫مرسی که گفتی، ولی الان کارای رئیس‌مآبانه دارم.
‫می‌تونی لطفاً، نمی‌دونم، گم و گور شی؟
‫اوکی.
‫- هی، قهوه می‌خوای؟ ‫- نه، نیت. مرسی.
‫اوکی، همون‌جوری که تمرین کردی. بجنب.
‫آقای والتون؟
‫- اوه. ‫- نفسم چطوره؟
‫نعنایی.
‫خب.
‫ببینید، داشتم فکر می‌کردم.
‫حالا ۱۸ ماهه که اینجا کارآموزم،
‫و فکر کردم شاید وقتشه یه کم مسئولیتای بیشتری بهم بدید.
‫- و داشتم فکر می‌کردم نظرتون چیه... ‫- آخ! آره.
‫- آره. ‫- جدی؟
‫عاشق یه لاته سوی بدون شکرم.
‫- اوه. آه... ‫- بدون شکر.
‫- هی. ‫- هی. کریس المصری، نیویورک تایمز.
‫معلومه، جیمز والتون. ‫یه سرمایه‌دار عوضی.
‫چی برات بیارم؟ ‫قهوه؟ چای؟ ماساژ پا؟
‫- نه، خوبم. ‫- اوکی.
‫- اینجا خوبه؟ ‫- بشین اونجا. جای راحتشه.
‫حالا، این می‌ره تو بخش تکنولوژی یا فرهنگ؟
‫چون من رای‌ام به فرهنگه.
‫آه... نه، احتمالاً اخبار.
‫- اوه گه، عالیه! ‫- آره.
‫عالیه. عاشقشم. شماها بهترین پوشش خبری رو دارید. همیشه گفتم.
‫- واقعاً؟ ‫- آره. آره.
‫خب، این خوبه.
‫بیا دیگه.
‫- امکان نداره. ‫- آره.
‫باحال. اوکی. ببین، اشکالی نداره اینو ضبط کنم؟
‫- از قبل ضبط نمی‌کردی؟ ‫- نه، ببخشید.
‫می‌خوای دوباره اون حرفای گیتارو بگم؟
‫نه، اوکی هستی. اوکی، باحال. خب...
‫بریم سراغش.
‫- روشنه؟ ‫- روشنه. حالا داره ضبط می‌کنه.
‫اوکی، ببین.
‫معلومه که باید از رابرت دِیلی شروع کنم.
‫اون یادبود رو تو پذیرش دیدم.
‫- آره، نمی‌تونم تحمل کنم جمعش کنم. ‫- آره.
‫عکس قشنگیه از هر دوتون.
‫آه، این.
‫دوازده سال پیش بود. ‫ببین ما رو. پیشگام‌ها.
‫بتمن و رابین.
‫من بتمنم.
‫باید بهت بگم، مرگ باب،
‫فقط باعث شده بخوام روی میراثش کار کنم.
‫می‌دونی، آره، اون رفته، ولی... همیشه اینجاست، تو قلب بی‌نهایت.
‫- آره. ‫- این واقعیته ماست.
‫بیا درباره بی‌نهایت حرف بزنیم.
‫بیا درباره خفن‌ترین بازی چندنفره تاریخ بشریت حرف بزنیم.
‫ولی حرفایی هست که بازیکنا از گرون شدن قیمتا تو بازی ناراضین.
‫ولی انگار دارید کاربرا رو برای پول بیشتر می‌چلونید
‫تا، آه، سهام‌تونو باد کنید.
‫بی‌خیال. حالا دیگه با توپ پر اومدی؟
‫بیا... بیا... دور و برتو نگاه کن.
‫می‌بینی چی ساختم. ‫آمارو چک کن.
‫۳۵ میلیون کاربر و در حال افزایش.
‫با یه چند تا راهزن گه‌گاه.
‫چی؟
‫نه، همین صبح تو فوروم بی‌نهایت بودم
‫یه شکایت از یه بازیکن خوندم
‫که دو تا ناشناس «کثافت» ازش دزدی کردن.
‫منظورم، خودش گفته، نه من.
‫منو در جریان گذاشتن.
‫یه مشکل موضعیه که داریم روش کار می‌کنیم...
‫گفت یه نفرشونو زخمی کرده، و خونریزی کرده؟
‫چی؟
‫منظورم، معروف نیست که تو بازی شما خونی وجود نداره؟
‫پس چرا یه شخصیت ناشناس یهو خونریزی کرده؟
‫آه، نمی‌دونم. پچ زده؟ تو بهم بگو.
‫من دارم می‌پرسم.
‫کریس، اومدی منو بخاطر یه باگ کوفتی کباب کنی؟
‫می‌رسم بهش. اول می‌خوام برگردم سراغ رابرت دِیلی.
‫واقعاً بخاطر اون اینجام.
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اوکی، اون چیه؟ چرا... چرا این کارو می‌کنی؟ اون چیه؟
‫این از فیلم دوربین بدنی اولین پاسخگوعه
‫که جنازه آقای دِیلی رو پیدا کرده.
‫آه، من و باب خیلی صمیمی بودیم.
‫این لعنتی داره منو بهم می‌ریزه. نمی‌خوام ببینمش.
‫اون... اون شیء رو روی میزش می‌بینی؟
‫نه، نه، نه.
‫اون یه کلونر دیجیتال DNAئه.
‫ممکنه... اون یه جعبه‌ست.
‫- هر چیزی ممکنه باشه. ‫- نه، خیلی خاصن.
‫از وقتی این تکنولوژی بخاطر مسائل حقوق بشر ممنوع شد، فقط چندتاش مونده.
‫نمی‌دونم همچین چیزی برای چیه.
‫خب، مردم ازشون برای ساختن کلون‌های دیجیتال واقعی استفاده می‌کنن.
‫معمولاً برای اینکه اذیتشون کنن. درسته؟ مثل آرزوهای بیمارگونه.
‫خیلی بیمارگونه و وحشتناکه. ‫چرا اینو...
‫آره، پس چیزی که می‌خوام بدونم اینه که رابرت دِیلی،
‫مردی که تو قلب بی‌نهایت بود،
‫شریک و دوست صمیمی‌تون،
‫با این تکنولوژی ممنوعه چی کار می‌کرده، آقای والتون؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم باب دِیلی تو زندگی شخصیش چی کار می‌کرده. چرا اینو...
‫آیا رابرت دِیلی کلون‌های غیرقانونی رو تو بازی‌تون کپی کرده؟
‫ابداً.
‫چون اگه این کارو کرده باشه، و اگه اونا کسایی باشن که دارن خونریزی می‌کنن،
‫کل این شرکت، از جمله شما، آقای والتون، تو این ماجرا دخیلید.
‫این یه تهمت مسخره و یه دروغ کثیفه.
‫و اگه حتی یه کلمه از اینو چاپ کنی،
‫من و وکیلام تو رو تو یه تابوت با سیم خاردار می‌کنیم.
‫- شنیدی چی گفتم؟ ‫- آره.
‫عالیه.
‫- خوشبختانه، نمی‌تونم ثابتش کنم. ‫- نه، نمی‌تونی.
‫- هنوز نه. ‫- هیچ‌وقت نمی‌تونی.
‫کریس، می‌تونی لطفاً گورتو از ساختمون من گم کنی؟
‫- از ملاقاتت خوشحال شدم. ‫- لذت من بود، احمق.
‫وای خدای من.
‫آخ!
‫ام، نیت، یه هدف خوب گیر آوردم.
‫مثل دفعه قبل؟
‫خب، یه بازیکن تنهاست،
‫و کلی اعتبار داره، و انگار تازه‌کارم هست.
‫پس پنج دقیقه دیگه تو پل فرماندهی می‌بینمت، اوکی؟
‫چشم، کاپیتان.
‫آه، و، آه، به کارل نگو. معلومه.
‫گرفتم.
‫یه دلیل خوب بهم بده که چرا نمی‌تونم باهاتون بیام تو ماموریت.
‫تو هیچی از اون بیرون نمی‌دونی.
‫باورم نمی‌شه باید دوباره اینو بگم. کل وجودمون یه جرمه.
‫اگه گیر بیفتیم، یهو پاک می‌شیم.
‫برام مهم نیست. مهم نیست. فقط... دارم دیوونه می‌شم اینجا.
‫من هیچ کاری نمی‌کنم. ‫همه یه نقشی دارن.
‫یعنی تو کاپیتانی، کاپیتان.
‫درسته؟ دودانی خرخون فضاییه.
‫یعنی، تولاسکا اون حال و هوای بیگانه سکسی رو داره.
‫مجبور شدیم پوست بیگانه‌شو برگردونیم تا اگزماش خوب شه.
‫- نمی‌تونیم پول بدیم عوضش کنیم. ‫- ولی خب، آره، جذابه.
‫- حتی کارآموزه مثل یه تفنگدار فضاییه. ‫- کارآموز؟ هی، ببین. کارآموز سابق.
‫بس کن، بس کن. لطفاً بس کن.
‫- لطفاً بس کن. ‫- من فقط هیچی نمی‌کنم!
‫هیچی!
‫و این افتضاحه.
‫و فقط می‌خوام کمک کنم.
‫می‌تونم فقط وقتی نیستید رو صندلی بشینم؟ یعنی...
‫- آره، می‌تونی رو صندلی بشینی. ‫- عجب! مرسی.
‫- چیزیو دست نزن. ‫- آره، منصفانه‌ست.
‫باحال. چرا باید... هیچی رو دست نمی‌زنم.
‫دودانی، موشکا رو آماده کن.
‫- دستور نده. ‫- ندادم...
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫اوکی، دودانی، بفرست‌مون پایین.
‫- بفرستشون پایین، دودانی. ‫- کارل، من می‌گم.
‫بفرست‌مون پایین.
‫در حال تله‌پورت.
‫همه‌جا آرومه.
‫فعال کردن زنان خانه‌دار واقعی آتلانتا.
‫- تا کجا پیش رفتیم؟ ‫- فصل پونزدهم، قسمت پنجم.
‫خدا، دیگه این برنامه رو نه.
‫- سیگنال گرفتم. ‫- آره؟
‫آره، اوکی. اون‌طرفیه.
‫کبیر! خیلی خب، حالا واقعاً باید اون مشکل راهزنای یاغی رو درست کنی.
‫- کبیر کجا گهشو خورد؟ کبیر! ‫- من کامل درستش کردم.
‫- کبیر کجاست؟ ‫- احتمالاً خونه‌ست، فکر کنم.
‫- چرا الان خونه‌ست؟ ‫- استعفا داد.
‫به تو گفت استعفا داده؟
‫به مانیتورش گفت.
‫می‌رم کیف فرارمو بردارم و بپرم بلیز. یه پاسپورت جدید لازم دارم.
‫- یا مسیح، اوکی. یا مسیح. ‫- قربان؟
‫- آقای والتون. ‫- الان وقتش نیست.
‫می‌تونم با اون مشکل راهزنایی که دودانی دنبالش بود کمک کنم.
‫صدای در زدن نشنیدم. بیا تو. ببخشید. آره، بیا.
‫- ام، این... از دیدنت خوشحالم. ‫- آره.
‫چطور می‌تونی کمک کنی؟
‫باید اون حرامزاده‌ها رو شناسایی کنیم.
‫کامل باید اون حرامزاده‌ها رو شناسایی کنیم. چطور؟
‫فکر کنم بتونم این کارو کنم، ولی نیاز به دسترسی نامحدود دارم.
‫- اجازه داری. ‫- هنوز نگفتم به چی نیاز دارم.
‫- هر چی بخوای داری. ‫- به لاگ شکایت‌های کبیر نیاز دارم.
‫کمتر حرف بزن، بیشتر عمل کن. دسترسی داری.
‫خب، لطفاً برو اونجا.
‫لطفاً کمکم کن. حالا.
‫اوناهاش. ‫من از این‌ور می‌رم.
‫تو از اون‌ور برو و منتظر علامتم باش، اوکی؟
‫بیا بیرون، کثافت!
‫و من نوشتم «عاشق مارلوم.»
‫این... می‌خوام پستش کنم.
‫عاشقشم. خیلی پرروئه.
‫اون دختر کلیولندی آماده بود گوشی رو برداره
‫و به پوکی و اکیپش زنگ بزنه که بیان اونجا و حالتو بگیرن.
‫اون منو به گه می‌کشه.
‫چون دارم قاطی می‌کنم، و هیچ‌وقت تو عمرم قاطی نکردم.
‫من ریلم. دیگه برام اهمیتی نداره.
‫این درخواست پارتیه؟ کی اینو فرستاده؟
‫فکر کردم برای موزیک و دیسکو باله.
‫دعوت بازیکنه، احمق. ‫می‌خوای ما رو بکشن؟
‫- نه. ‫- اوکی، کنسلش کردم.
‫دیدی؟ ضرری نداشت.
‫- این بوق خوبه، درسته؟ ‫- بوق بد. سفینه ورودی شناسایی شد.
‫آماده‌سازی برای هایپروارپ. ‫زود بکششون بیرون.
‫اوکی، دارم صداشون می‌کنم. کد قرمز. تکرار می‌کنم، کد قرمز.
‫نانت، صدامو می‌شنوی؟
‫کد قرمز. تکرار می‌کنم، کد...
‫جواب نمی‌دن.
‫اوه، مهمون داریم. تگ بازیکنش «متالیکافن»ه.
‫چرا فقط داره ما رو نیگاه می‌کنه؟
‫سفینه‌ها که زل نمی‌زنن.
‫فکر نمی‌کنی انگار داره زل می‌زنه؟
‫- بندازش! اعتبارات، حالا! ‫- چی؟
‫لعنتی. خدا لعنتش کنه!
‫یه بار دیگه سرتو بیاری بیرون، می‌زنم کله‌تو می‌ترکونم!
‫هی، سلام.
‫تگ بازیکنت کجاست، رفیق؟
‫داری تقلب می‌کنی یا چی؟
‫ما فقط اعتبار می‌خوایم، اوکی؟
‫ما بیشتر از تو بهشون نیاز داریم.
‫لطفاً. لطفاً باورم کن.
‫خدا، پاتو نگاه کن.
‫عجب حال به‌هم‌زن شده.
‫اگه می‌خوای منو بکشی،
‫لعنتی فقط بکش.
‫وای، چقدر دراماتیکی تو.
‫ولی خب، اگه خودت می‌گی.
‫مسیح!
‫اوکی.
‫ادامه بازی.
‫- خوبی؟ باید بریم. ‫- آره، مرسی نیت.
‫- باید کارت اعتباریو برداریم. ‫- چی؟
‫کارت اعتباریو بردار.
‫- همین‌جاست. ‫- بفرما!
‫سلام.
‫لعنتی، رفیق.
‫نمی‌تونم درست بزنمش.
‫آخ!
‫اوکی. باید بریم، بجنب.
‫هی!
‫اسلحه رو بده من.
‫لعنتی!
‫گندش بزنن! داری منو دست می‌ندازی.
‫بلند شو. بریم! بریم!
‫پیام ورودی.
‫تولاسکا، وصلشون کن.
‫- تو کاپیتان نیستی. ‫- من رو صندلی‌ام.
‫من باهاشون حرف می‌زنم.
‫هی، تگ بازیکناتون کجاست؟
‫درود، سفینه متالیکا.
‫ما هم عاشق این گروهیم.
‫- آره؟ ‫- آره.
‫خب، کدوم آهنگ متالیکا رو بیشتر دوست داری؟
‫اوکی، باید بگم... ‫بگم همشون؟
‫- نه. ‫- یه دونه بلدم.
‫تو جئوپاردی! بود. ‫یه چیزی درباره شن.
‫«خروج... خروج از شن».
‫«خروج از شن».
‫آه، «ورود به شن».
‫سپرها، ۷۰ درصد.
‫لعنتی!
‫گندش بزنن! ‫چرا این نمی‌میره؟
‫سپرها، ۵۶ درصد.
‫در حال مانور فرار.
‫برو به هایپراسپید! ‫هایپراسپید، بجنب.
‫اعتبار نداریم!
‫تولاسکا، بکششون بیرون!
‫نزدیک پورتال نیستن.
‫- بجنبید. عجله کنید! ‫- بچه‌ها، ما رو از اینجا ببرید!
‫تولاسکا!
‫- داره میاد! ‫- تولاسکا، بجنب!
‫در حال تله‌پورت.
‫تولاسکا!
‫نه، لعنتی می‌کشمت!
‫لعنتی!
‫گندش بزنن!
‫شماها رو گزارش می‌دم!
‫- چی شد، مرد؟ ‫- اون بود!
‫- این کافیه؟ ‫- آره!
‫فرار کن!
‫هایپر وارپ، حالا!
‫واو!
‫بیا بیرون، کثافت!
‫وای خدای من!
‫- اوه گندش بزنن! ‫- آخ لعنتی!
‫- خیلی ببخشید. ‫- اشکالی نداره. نگران نباش.
‫خوبه. نگران نباش.
‫لعنتی!
‫یه بار دیگه سرتو بیاری بیرون، لعنتی می‌زنم کله‌تو می‌ترکونم!
‫هی، سلام.
‫تگ بازیکنت کجاست، رفیق؟
‫داری تقلب می‌کنی یا چی؟
‫ما فقط اعتبار می‌خوایم، اوکی؟
‫ما بیشتر از تو بهشون نیاز داریم. ‫لطفاً. لطفاً باورم کن.
‫اینفو؟ جواب بده.
‫چی گیر آوردی؟
‫من... راهزن‌ها رو شناسایی کردم.
‫کی‌ان؟
‫نترسیا.
‫چرا باید بترسم... من که نمی‌ترسم. هیچ‌وقت نمی‌ترسم.
‫- فکر کنم یکیشون نیت باشه. ‫- نیت؟
‫- آره. ‫- اون کیه؟
‫ام، همون نیت خودمون.
‫نیت کارآموزه.
‫همون که قهوه می‌گیره.
‫- همون قهوه‌چیه لعنتی؟ ‫- آره.
‫اون مادرخرابکارو بدجور اخراج می‌کنم.
‫ببخشید...
‫نه، برو. من خوبم.
‫و اون یکی منم.
‫تو؟
‫فکر کنم رابرت دِیلی یه عالمه از ما کلون کرده.
‫چطور ممکنه...
‫می‌دونم که تجهیزاتشو داشت.
‫اوکی، تو از کجا می‌دونی؟
‫چون شبی که دِیلی مُرد، من تو آپارتمانش بودم.
‫وای خدا! شما دو تا با هم بودید؟
‫- نه. ‫- نه؟ اوکی.
‫خب، ام، یکی هک کرد تو... تو اکانت فوتوکلاودم
‫و بعد چند تا عکس خیلی خصوصی از من دزدید.
‫- می‌تونم عکسا رو ببینم؟ ‫- نه.
‫- فقط، برای اینکه بتونیم حلش کنیم. ‫- نه. نه، نه.
‫و از اون عکسا استفاده کردن که منو باج‌خواهی کنن تا برم تو آپارتمانش.
‫- و وقتی من... ‫- کشتیش.
‫نه، نه. نه، نه. من... وقتی رفتم زنده بود.
‫- اینو یه قاتل می‌گه. ‫- نه، من دست بهش نزدم. اوکی؟
‫ولی وقتی اونجا بودم، کلونر دیجیتال DNA رو دیدم.
‫رو میزش بود، درست مثل همونی که تو فیلم دوربین بدنی بود.
‫و من... فکر کنم اون موقع یه چیزی بهم برخورد.
‫یه جورایی حس کردم داره ازم یه کپی می‌سازه.
‫و بعدش... نمی‌دونم، انگار همه‌چیز تار شد.
‫من فقط... فقط گورمو گم کردم از اونجا.
‫و صبح روز بعد، خبر مرگشو شنیدم.
‫وای خدا، این دیگه خیلی عجیب غریبه!
‫- تو فکر می‌کنی اون ازت کلون کرده؟ ‫- آره، احتمالاً.
‫و حالا یه نسخه از من داره تو بازی ول می‌گرده و دزدی می‌کنه.
‫این دیگه از اون داستانای تخیلیه که آدم هنگ می‌کنه!
‫خب، حالا باید چی‌کار کنیم؟ اینا رو نابود کنیم؟
‫نمی‌دونم، ولی نمی‌تونیم بذاریم این‌جوری ادامه پیدا کنه.
‫اگه این کلون‌ها واقعاً ما باشن، فکر کن چه گندی به بار میاد!
‫منظورت اینه که اونا هم حس و حال ما رو دارن؟
‫آره، دقیقاً. اونا فقط کد نیستن، اونا... ما هستن.
‫وای، این دیگه مغز آدمو قفل می‌کنه!
‫باید یه راهی پیدا کنیم که اینا رو از بازی بندازیم بیرون.
‫ولی بدون اینکه کل بازی رو نابود کنیم، چون سهام‌مون می‌ره زیر صفر!
‫آره، آره، نمی‌خوایم کل امپراتوری بی‌نهایت رو دود کنیم.
‫شاید بتونیم یه جورایی بهشون دسترسی بدیم، مثلاً یه معامله.
‫معامله؟ با یه مشت کلون دزد؟ تو دیوونه شدی؟
‫نه، گوش کن! اگه اونا واقعاً ما باشن، شاید بتونیم باهاشون حرف بزنیم.
‫شاید اونا هم فقط دارن سعی می‌کنن زنده بمونن، مثل ما.
‫این دیگه زیادی خوش‌بینانه‌ست، ولی خب، یه امتحانی می‌کنیم.
‫باید بریم تو بازی و پیداشون کنیم. مستقیم بریم سر اصل مطلب.
‫اوکی، ولی اگه گندش بزنن و ما رو بکشن چی؟
‫خب، اون موقع حداقل می‌دونیم کلونامون چقدر خرابکارن!
‫هه، خیلی باحال! حالا باید یه نقشه درست و حسابی بکشیم.
‫اول باید نیت رو گیر بندازیم. اون احتمالاً کلید ماجراست.
‫آره، اون قهوه‌چی لعنتی! کی فکرشو می‌کرد؟
‫خب، بریم سراغ لاگ‌های شکایت. ببینیم کجا قایم شدن.
‫من رو سیستم می‌شینم، تو هم آماده شو که بپریم تو بازی.
‫وای، این دیگه حس یه ماجراجویی درست حسابی رو داره!
‫فقط امیدوارم آخرش نریم تو چاه! اوکی، بجنب.
‫دودانی، سیستم رو روشن کن. داریم می‌ریم شکار کلون!
‫سیستم آنلاینه. مختصات رو وارد کن.
‫اوکی، آخرین گزارش‌ها می‌گن نزدیک سکتور ۷ بودن.
‫اونجا پر از سفینه‌های متروکه‌ست. جای خوبیه برای قایم شدن.
‫آره، انگار دارن از رادار ما قایمک می‌زنن.
‫خب، یه سیگنال جعلی می‌فرستیم که فکر کنن یه هدف گُنده اونجاست.
‫مثل یه کاروان پر از اعتبار! اینا نمی‌تونن مقاومت کنن.
‫هه، این دیگه نقشه‌ست! دودانی، سیگنال رو بفرست.
‫سیگنال جعلی ارسال شد. منتظر پاسخ.
‫حالا فقط باید بشینیم و ببینیم این موشا از سوراخ درمیان یا نه.
‫وای، قلبم داره از جا درمیاد! این خیلی هیجان‌انگیزه.
‫آروم باش، هنوز هیچی نشده. فقط آماده باش برای هر چیزی.
‫اگه اینا واقعاً ما باشن، فکر می‌کنی چجوری با خودشون حرف می‌زنن؟
‫خب، اگه من بودم، احتمالاً یه کم به خودم فحش می‌دادم!
‫هه، آره! «هی، تو نسخه تقلبی من، گندت نزن!»
‫دودانی، چیزی گیرت اومد؟ سیگنال برگشتی داریم؟
‫سیگنال دریافت شد. سفینه ناشناس تو سکتور ۷ شناسایی شد.
‫بوم! گفتم که اینا نمی‌تونن جلوی طمعشونو بگیرن.
‫اوکی، مختصات رو قفل کن. داریم می‌ریم سراغشون.
‫من می‌رم رو صندلی کاپیتان. تو هم اسلحه‌ها رو چک کن.
‫اسلحه‌ها آماده‌ست، ولی امیدوارم لازم نشه شلیک کنیم.
‫آره، منم همینو می‌گم. فقط یه گفت‌وگوی دوستانه با خودمون!
‫دودانی، ما رو ببر به سکتور ۷. هایپر وارپ، حالا!
‫هایپر وارپ فعال شد. ورود به سکتور ۷ در ۳... ۲... ۱...
‫وای، این دیگه حس یه فیلم درست حسابی رو داره!
‫آروم باش، کاپیتان. حالا وقتشه که با کلونامون روبه‌رو بشیم.
‫سفینه ناشناس تو دیدرس. تگ بازیکن نداره.
‫بوم! اینا همونن. دودانی، ارتباط رو برقرار کن.
‫ارتباط برقرار شد. منتظر پاسخ سفینه ناشناس.
‫هی، شماها اونجا! می‌دونیم کی‌اید. بیاید حرف بزنیم.
‫جواب نمی‌دن. شاید دارن قایمک می‌زنن.
‫خب، یه کم بهشون فشار بیاریم. یه اخطار شلیک بزن.
‫اخطار شلیک ارسال شد. هنوز پاسخی دریافت نشده.
‫اینا دیگه دارن رو مخم راه می‌رن! یه شلیک واقعی بزنیم؟
‫نه، نه، صبر کن! اگه اونا ما باشن، نمی‌خوایم خودمونو بکشیم.
‫آره، ولی اگه اونا بخوان ما رو بکشن چی؟
‫خب، اون موقع یه کم خودکشی دیجیتالی داریم!
‫هه، تو دیگه زیادی باحالی! دودانی، یه سیگنال دیگه بفرست.
‫سیگنال ارسال شد. منتظر پاسخ.
‫بیاید، بچه‌ها. می‌دونیم تو بی‌نهایت گیر کردید. ما می‌تونیم کمک کنیم.
‫پیام ورودی. صوتی فقط.
‫شماها کی‌اید؟ چرا انقدر دنبال ما می‌گردید؟
‫هی، نیت! یا هر کی که هستی. ما... خب، ما خود توییم، یه جورایی.
‫چرت نگو! ما فقط می‌خوایم زنده بمونیم.
‫ما هم همینو می‌خوایم! گوش کن، می‌تونیم باهم کار کنیم.
‫چرا باید به شماها اعتماد کنیم؟ شماها از کالیسترید، نه؟
‫آره، ولی ما نمی‌خوایم بهتون گند بزنیم. قول می‌دیم.
‫قول؟ تو این بازی قول کیلو چنده؟
‫هه، این یکی خوب بود! ببین، فقط بیا یه جا ملاقات کنیم.
‫یه جای امن. بدون اسلحه، بدون گندکاری.
‫یه جای امن؟ تو بی‌نهایت همچین جایی وجود نداره.
‫خب، ما یه جا پیدا می‌کنیم. فقط یه شانس بهمون بده.
‫فکر می‌کنم... شاید. مختصات بدید.
‫بوم! این دیگه یه پیشرفت حساب می‌شه! دودانی، مختصات یه جای خنثی پیدا کن.
‫جست‌وجو برای مکان امن در حال انجام. سکتور ۱۲، ایستگاه متروکه.
‫اوکی، نیت، مختصات سکتور ۱۲ رو برات می‌فرستیم. اونجا می‌بینمت.
‫اگه این یه تله باشه، خودتونو گاییدید.
‫هه، عجب زبون درازی! قول می‌دیم تله نباشه.
‫خب، حالا باید آماده شیم. این ملاقات می‌تونه همه‌چیزو عوض کنه.
‫یا اینکه کل زندگی‌مونو بریزه به هم! وای، چه هیجانی!
‫آروم باش، داریم می‌ریم با خودمون گپ بزنیم. چی از این عجیب‌تر؟
‫دودانی، ما رو ببر به سکتور ۱۲. وقتشه این ماجرا رو فیصله بدیم.
‫انتقال به سکتور ۱۲ آغاز شد. ورود در ۱۰ ثانیه.
‫اوکی، نفس عمیق بکش. قراره با نسخه‌های تقلبی خودمون روبه‌رو شیم!
‫نظرت چیه دوباره یه نگاهی به ایده در هوابند بندازیم؟
‫لعنتی!
‫فکر نکنم بتونیم بریم تو وسایلش دنبال سرنخ بگردیم.
‫اتاقش کاملاً خالیه.
‫ببخشید، چی خالیه؟
‫اتاقش. کاملاً خالیه.
‫والتون که نباید تو این سفینه اتاق داشته باشه.
‫چرا داره. یه... یه طبقه زیر اتاق منه.
‫چرا این‌جوری نگام می‌کنید؟ چیزی رو صورتمه؟
‫- باشه. ‫- اینا همش وسایل دیلی‌ئه؟
‫قلبش از کار افتاد، مالکیتش رفت به شرکت.
‫پس از نظر قانونی، الان مال منه.
‫بیشترش فقط آشغالای کامیک‌کانه، ولی می‌دونم یکی از اینا... آره.
‫آره.
‫- این کامپیوترشه. ‫- آره، دنبالم بیا.
‫- می‌تونی کابلا رو از جعبه دربیاری؟ ‫- کابل؟ باشه.
‫الان برات کابل بیارم؟
‫می‌بینی؟ نه والتونی، نه هیچی.
‫هوم.
‫باشه، صبر کن. وقتی از کرم‌چاله رد شدیم، سفینه خودش ریست شد.
‫با یه سری اتاقای معمولی که به هر بازیکن زنده اختصاص داده شد.
‫ولی والتون قبل از اینکه رد بشیم، تو جت سوخت.
‫نباید اصلاً اتاقی داشته باشه.
‫مگه اینکه هنوز زنده باشه.
‫چطور؟ اون که تو جت سوخت!
‫اگه یه تیکه کوچیک از والتون با ما از کرم‌چاله رد شده باشه چی؟
‫مثلاً یه ناخن پاش.
‫حتی اگه فقط یه اتم سوخته از جیمز والتون
‫یه جوری تو جریان ما گیر کرده باشه و دنبالمون اومده باشه.
‫بیرون سفینه، ول تو فضا.
‫اونقدر که بتونه دوباره به‌عنوان یه بازیکن جدید برگرده.
‫بازیکنای جدید کجا اسپاون می‌کنن وقتی شروع می‌کنن؟
‫- تو سفینه نه. ‫- یه سیاره کاملاً جدید!
‫می‌تونی برای کسایی که زبان کد بلد نیستن توضیح بدی؟
‫والتون هنوز تو بازیه، و من می‌دونم چطور پیداش کنم.
‫باشه. همه‌چیز از تو پاک شده. تقریباً همه‌چیز.
‫انگار خودشو خورده. ولی من لاگ کرش رو دارم،
‫که ثابت می‌کنه رو کامپیوتر دیلی کلون‌هایی بودن.
‫و من اسمارو دارم.
‫تو و من و شانیا و کبیر و النا و نیت و کارل.
‫کارل کیه؟
‫باشه، بذار بازی رو راه بندازم.
‫این فقط یه حدسه،
‫ولی فکر کنم اگه بتونم یه سیاره پیدا کنم که دقیقاً همون موقع اسپاون شده
‫که سیستمش، اوم، خراب شد...
‫اوه. آره. اوکی، پیداش کردم.
‫ما کامپیوتر دیلی رو یه دقیقه به نیمه‌شب شب کریسمس ول کردیم.
‫اگه یه سیاره جدید پیدا کنیم که همون لحظه ساخته شده...
‫- پیداش کردم! ‫- اوکی، اونجاست!
‫- حرکت کن، نیت! ‫- چشم، قربان!
‫وای، وای، وای. والتون.
‫نوکشو نگاه!
‫منم. نانتم.
‫نانت کول.
‫از کالیستر.
‫وای خدا! اومدی دنبالم. هی!
‫آه! چقدر بغل کردن حال می‌ده.
‫باشه، بیا... بیا برگردیم تو سفینه.
‫- اوه لعنتی. ‫- آره.
‫- می‌تونیم برگردیم تو سفینه؟ ‫- آره.
‫- اونجا گپ می‌زنیم، اوکی؟ ‫- وای خدا. صبر کن.
‫- آره، نه. بریم. ‫- نمی‌تونم بدون راکی برم.
‫اوه، راکی کیه؟
‫باشه.
‫خب. مختصات رو وارد کردم.
‫داریم می‌ریم تو.
‫باشه. چطور این کارو کنیم؟
‫- تو بلد نیستی بازی خودتو بازی کنی؟ ‫- نه.
‫- من خوندم. ‫- فقط هر چی من می‌کنم، تو هم بکن.
‫ورود به بازی.
‫اوه، این باحاله.
‫اوم...
‫منم ورود به بازی.
‫او لعنتی!
‫او لعنتی، این خیلی واقعی‌ئه.
‫وای...
‫من تفنگ دارم؟
‫خیلی عجیب بوده.
‫یه لحظه داشتم تو پیشرانه‌ها زنده‌زنده می‌سوختم،
‫بعد یهو یه لحظه بعد، پیدام شد اون بیرون.
‫- هوم. ‫- تنهای تنها.
‫- برای یه مدت خیلی طولانی. ‫- آره.
‫فقط راکی بود که باهام بمونه.
‫فقط راکی بود که نذاشت دیوونه شم.
‫می‌خوای بهش سلام کنی؟
‫باحاله.
‫وسایلمو جمع می‌کنم.
‫هوم. پشت راکی یه سوراخ داره.
‫واقعاً؟ ندیده بودم.
‫نندازش رو صورتش!
‫نمی‌خوام اینو بشنوم. باید بریم.
‫- راکی رو بردار. ‫- و اینم.
‫- می‌تونی یه پوست بیاری. ‫- باشه.
‫وای خدا! وای خدا!
‫اوه.
‫ما هستیم! ما هستیم.
‫یعنی... اونا هستن.
‫وای خدای من. چی تنم کردم؟
‫زیاد نه.
‫- تمومش کن، تیک‌تاک. ‫- باشه. فقط می‌خوام...
‫- خیلی... کاربلد به نظر میام. ‫- هوم.
‫خب، چطور می‌خوای این کارو بکنیم؟
‫می‌خوای من کلونت رو بکشم، بعد تو کلون منو بکشی؟
‫- چی؟ نه. ‫- وای خدا، راست می‌گی.
‫اگه خودمون خودمونو بکشیم خیلی بیشتر آروم می‌شیم.
‫- نه. چی؟ قرار نیست کسی رو بکشیم. ‫- پس چرا اومدیم اینجا؟
‫وای عیسی!
‫- وای خدا. ‫- بیا بیرون.
‫سلام.
‫نshoot نکن. من، اوم...
‫با صلح اومدم.
‫باشه. با صلح اومدم.
‫وای خدا. سلام.
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- چی؟
‫نه، نه، نه.
‫سلام. منم.
‫یعنی... اوم، من... من توییم.
‫نه، تو تویی. من منم.
‫آره، ولی من تو واقعیم.
‫اون بستگی داره.
‫اوم، چرا اومدی اینجا؟
‫اوه، اوم...
‫- باشه، ما فقط می‌خوایم حرف بزنیم. ‫- ما کی‌ئیم؟
‫آره.
‫یو، نمسته.
‫چه خبر، نردا؟
‫بندازش پایین!
‫اوه، آره، معلومه. حتی نمی‌دونم چرا اینو داشتم. خودم نخواستمش.
‫اوم، وای، این یه... ‫یه تفنگ گنده صورتی‌ئه.
‫خوشحالم که هنوز خوش‌تیپم.
‫...همه اینا.
‫باشه، یه بار دیگه. برام مهم نیست، ولی... کی از کی شاکیه؟
‫مارلو از کنیا شاکیه، چون تهدید کرده که به پلیس زنگ بزنه.
‫مونیِتا از مارلو شاکیه چون سعی کرده درو رو تو صورتش بکوبونه.
‫- چی؟ ‫- در سنگین بود.
‫- اوه. ‫- دارن برمی‌گردن.
‫فکر می‌کنی والتون یه کلاه اضافی داشته باشه قرض بگیرم؟
‫عجیبه.
‫دکمه تکراری رو اشتباهی زدی؟
‫اوم...
‫خیلی دلم براتون تنگ شده بود.
‫والتون پیشرانه‌ها رو درست کرد، بعدش سوخت.
‫ما از کرم‌چاله رد شدیم و دیلی رو ول کردیم که... بمیره.
‫ببخشید. من... من بودم که ما رو از اونجا بیرون آوردم؟
‫یعنی، من... کاپیتانم؟
‫می‌دونی، اینکه تعجب کردی به هر دومون ضربه می‌زنه،
‫ولی آره.
‫درسته.
‫اوم، پس چرا شماها دارین از مردم دزدی می‌کنین؟
‫چون به لطف من، یا... تو،
‫اوم، مگه الان... مگه الان در امان نیستین؟
‫تو با این سادگیات خیلی بامزه‌ای.
‫وقتی تو کامپیوتر دیلی گیر کرده بودیم، فقط با یه روانی طرف بودیم.
‫- حالا یه عالم پر از اونا داریم. ‫- که هر لحظه ممکنه مارو بکشن.
‫درسته. این...
‫افتضاحه؟ اینو می‌خواستی بگی؟
‫آره، همینو می‌خواسم بگم.
‫- و من خیلی... ‫- نه، نه. صبر کن، صبر کن.
‫نگو، نگو "ببخشید". من همیشه اینو می‌گفتم.
‫- نگو اینو. ‫- ولی من... ولی من واقعاً... واقعاً متأسفم.
‫می‌دونی، هیچ ایده‌ای نداشتم که این داره اتفاق می‌افته...
‫خب، چطور... چطور می‌تونستی؟
‫یعنی، تو داشتی... داشتی از زندگیت لذت می‌بردی.
‫زندگی ما، در واقع.
‫خب، من... نمی‌گم که از زندگیم لذت بردم، راستش.
‫- سخت بوده. ‫- زندگیت سخت بوده؟
‫- خب، آره. یعنی، تو منو باج‌خواهی کردی... ‫- چاره دیگه‌ای نداشتیم.
‫مجبورم کردی برم تو آپارتمان دیلی...
‫- می‌دونی که بهمون شلیک می‌کنن؟ ‫- تقصیر من نیست.
‫نانت‌ها، هی، آروم باشین. وقتی دعوا می‌کنین، یکی‌یکی لطفاً.
‫باشه، ببین. می‌دونی، ما سعی کردیم زیر رادار بمونیم.
‫آره. می‌فهمم.
‫اوم، شما غیرقانونی‌ئید.
‫ولی حالا می‌دونی که ما هستیم.
‫معلومه، هر کاری بتونیم برای کمک می‌کنیم.
‫ما به دسترسی به قلب بی‌نهایت نیاز داریم.
‫آره. موتور بازی؟
‫باشه. خب، آقای والتون باید اجازه بده برای اون.
‫- ولی تو می‌تونی این کارو بکنی، درسته؟ ‫- اوم، نه.
‫هوو!
‫- لعنتی! ‫- صبر کن! داری چی‌کار می‌کنی؟ صبر کن!
‫اونا غیرقانونی‌ان.
‫نه، نه، اونا آدمن! صبر کن!
‫خواهش می‌کنم، این فقط یه بازی لعنتی‌ئه!
‫وای لعنتی!
‫وای مرد.
‫- نه! ‫- این باحاله.
‫هی.
‫صبر کن! نه، نه، نه!
‫اوه، این واقعیه.
‫اون چیز کجا رفت؟
‫اون تیکه کجاست؟
‫خیلی متأسفم. ‫خیلی متأسفم. خیلی متأسفم.
‫نمی‌دونستم... وای خدا. نمی‌دونستم قراره این کارو کنه.
‫ببخشید. خیلی متأسفم. ‫خیلی متأسفم. خیلی متأسفم.
‫نمی‌دونستم... من...
‫نمی‌دونستم. خیلی متأسفم.
‫اون تیکه لعنتی کجاست؟
‫ببخشید.
‫باید بری. باید جلوی برگشتنشو بگیری! فقط برو!
‫خروج از بازی!
‫هی.
‫آخ! لعنتی!
‫آخ! تو برای من کار می‌کنی. چه مرگته؟
‫تو یه قاتل کثافتی!
‫اونا آدم نیستن.
‫- بیا. ‫- تو هم نیستی.
‫هی، اونو بده من. ‫داری کجا می‌ری؟
‫هی! به کمکت نیاز دارم!
‫برای برگشتن تو! برای گرفتن اون... اون یکی...
‫لعنتی!
‫صبر کن! لعنتی...
‫بشنو، شاید خوشت نیاد، ‫ولی باید از شرشون خلاص شیم.
‫تو نمی‌تونی به من بگی چی‌کار کنم. من ول کردم.
‫- هر دومون تو این گندیم. بیا... ‫- این شرکت توئه، نه من.
‫تو شب مرگ دیلی تو آپارتمانش بودی. مدرک پیدا می‌شه.
‫- که چی؟ ‫- که چی؟ اگه اون خبرنگار بفهمه چی؟
‫- شاید باید بفهمه. ‫- فقط باهام حرف بزن.
‫- دست به من نزن. ‫- باشه.
‫هر دومون یه چیزی برای از دست دادن داریم، نانت.
‫برگرد یا همین الان بهش زنگ می‌زنم. کریس المصری، شمارشو دارم...
‫- گوشی رو بده من. نه! ‫- هی! فقط... نکن!
‫ببخشید. ببخشید. ببخشید.
‫التماست می‌کنم. باشه؟
‫همه‌چیزمو از دست می‌دم.
‫و بدون تو نمی‌تونم پیداشون کنم، پس لطفاً کمکم کن.
‫باشه، چقدر می‌خوای؟ 100 هزار؟
‫دویست؟
‫تو خیلی رقت‌انگیزی.
‫دویست و پنجاه؟ دویست و هفتاد و پنج.
‫حتی فکرشم نکن...
‫حالش خوبه؟
‫یکی آمبولانس خبر کنه.
‫- وای خدا، حالش خوبه؟ ‫- یکی زنگ بزنه 911.
‫هی... هی، باید به یکی زنگ بزنی. ‫گوشی داری؟ به یکی زنگ بزن.
‫عیسی!
‫چیزی که با کارل شد،
‫تقصیر تو نیست.
‫هر دومون می‌دونیم این درست نیست.
‫پس چیزی که داری می‌گی اینه که، ‫منو نجات دادی چون
‫بدون من نمی‌تونی وارد قلب بی‌نهایت بشی؟
‫آره.
‫اوه.
‫اوم...
‫دلمونم برات تنگ شده بود.
‫عالیه.
‫- هنوز اون بیرونئه؟ ‫- هوم‌هوم.
‫چی؟
‫تو حال به‌هم‌زنی.
‫اون من نبودم. اون من دیگه‌م بود. ‫اون من دنیای بیرون. اون افتضاحه.
‫می‌دونم.
‫باشه، پس چرا حال به‌هم‌زنم؟
‫چون کیسه‌ت پیداست.
‫اوه لع...
‫می‌رم... و... ‫یه لباس بیشتر تنم کنم،
‫خودمو تمیز کنم و ریشمو بزنم.
‫خدای من، تو این لباس عجب تیکه‌ای‌ام.
‫اوه، هی، نانت.
‫اوم...
‫- باید یه چیزی بهت بگم. ‫- آره، بگو.
‫می‌خوای بری تو قلب بی‌نهایت، درسته؟
‫تنها راهیه که در امان باشیم.
‫باشه. باید بدونی اونجا چی هست.
‫کد منبعه، درسته؟
‫نه دقیقاً.
‫منظورت چیه؟
‫بیا سر یه نوشیدنی حرف بزنیم.
‫اوم، این چیزیه که تا حالا به هیچ‌کس نگفتم.
‫دوازده سال پیش...
‫اونجا بود که همه‌چیز شروع شد.
‫باشه، فقط تو ماشین بمون. ‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫جوون و جاه‌طلب بودم، به‌طور عینی جذاب،
‫و با پول بابام حال می‌کردم،
‫فقط دنبال چیزی بودم که سرمایه‌گذاری کنم.
‫بعد یه خبر شنیدم درباره یه کدزن نابغه
‫که داشت یه چیز انقلابی می‌ساخت.
‫هی.
‫سلام. اوم...
‫ببخشید، شیرکاکائوم ریخت.
‫اوه، حتماً ریخته. ‫باحاله. هوم.
‫- تو... ‫- جیمز والتونم، آره.
‫- تلفنی حرف زدیم. تو، اوم... ‫- رابرت دیلی.
‫- بله قربان. ‫- درسته.
‫یه جورایی بیشتر به باب می‌خوری.
‫اشکالی نداره باب صدات کنم؟
‫معلومه.
‫شنیدم یه چیزی داری که نشونم بدی.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫عاشقشم.
‫مرسی.
‫گاراژ باب همون چیزی بود که فکرشو می‌کردی.
‫یه معبد برای وسواس عجیبش.
‫الان راه‌اندازیش می‌کنم.
‫اه لعنتی.
‫- برای این غول مجوز لازم داری؟ ‫- مواظب باش.
‫این یه شمشیر واقعی بارگرادینه.
‫باشه.
‫فرمانده اسکارفاکس تو جنگ برش داشت.
‫نمی‌دونم یعنی چی.
‫- از فضاناوگانئه. سریال تلویزیونی؟ ‫- هوم‌هوم. اوه.
‫خیلی از زمان خودش جلوتر بود.
‫به نظر... باحال میاد.
‫انگار برای اون سریال یه عالم کامل ساخته بودن،
‫و باعث شد منم بخوام همچین چیزی درست کنم.
‫می‌گن من خودمو خدا می‌دونم.
‫بذار اینو بذارم اینجا.
‫- وای. ‫- حسش خوبه؟
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- معلومه.
‫سه، دو، یک.
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫کاملاً انقلابی بود.
‫و همونجا فهمیدم که... باب یه نابغه‌ست.
‫وای خدا.
‫اوه لعنتی. گندش بزنم. انگار واقعاً رو یه سیاره بودم، مرد.
‫خیلی... غرق‌کننده‌ست، نه؟
‫گیم‌پلی کجاست؟ چی‌کار می‌کنی؟ کی می‌تونم... آدما رو بکشم یا...
‫چیزی که دنبالشم... بیشتر یه تجربه‌ست، واقعاً، تا یه بازی.
‫باشه، فکر کنم باحاله.
‫ولی باب، اگه بتونی اینو برای بازی آنلاین آماده کنی،
‫یه عالمه پول توشه.
‫این واقعاً چیزی نبود که فضاناوگان دنبالش باشه.
‫گور بابای فضاناوگان.
‫با احترام می‌گم. با نهایت احترام.
‫ولی باب، این مال خودمونه.
‫- چندتا سیاره داری؟ ‫- الان، چهار تا.
‫باشه، قبل راه‌اندازی باید، نمی‌دونم... مثلاً 50 تا داشته باشیم.
‫باب، گوش کن، باید بزرگ‌تر شیم.
‫با مقیاس بیشتر، اشتراک بیشتری می‌گیریم.
‫باب، باب،
‫گفتی می‌خوای یه عالم بسازی.
‫حالا وقتشه، پسر.
‫فکر کنم... آره.
‫آره، همینه.
‫پس با باب رفتم تو گاراژ،
‫و استارتاپ‌مون راه افتاد.
‫باب رو بازی کار کرد، و من... رو باب کار کردم.
‫فقط نه تا سیاره؟
‫ما خیلی از هدف عقبیم، باب.
‫نمی‌تونی یه برنامه بنویسی که اینا رو خودش درست کنه؟
‫یهو سیاره پشت سیاره بزنه بیرون.
‫باید خودم هر کدوم رو چک کنم.
‫خب که چی؟
‫یه جورایی غیرممکنه.
‫یه عالمه سیستم دیگه هست که باید حواسم بهشون باشه،
‫و فقط یه دونه منم.
‫صبر کن یه لحظه.
‫قبل اینکه باب رو ببینم،
‫تو کلی اختراع جدید سرمایه‌گذاری کرده بودم.
‫بعضیا جواب دادن.
‫بیشترشون نه.
‫یه چیزی حتی به بازار نرسید.
‫از صنعت پورن اومده بود،
‫و قبل اینکه راه بندازیمش، غیرقانونی شد.
‫یه کلونر DNA بود.
‫بوم!
‫برای این طراحی شده بود که آدما رو تو VR کپی کنه.
‫با یه تار مو یا یه لکه لب، می‌تونستی یه
‫رفیق مجازی باهوش بسازی از هر کی که می‌خوای.
‫می‌خواستی با رابرت دیلی بخوابی؟
‫نه، نه.
‫می‌خواستم کپیش کنم.
‫با یه کپی از باب تو کد،
‫متصل به موتور بازی،
‫می‌تونست 24/7 تو یه حباب زمانی کار کنه.
‫عالم رو تکه‌تکه بسازه.
‫و قبول کرد.
‫وای، وای.
‫داری می‌گی یه کلون از دیلی تو موتور بازیه؟
‫می‌گم من یه کلون از دیلی گذاشتم تو موتور بازی.
‫این چیزیه که تو قلب بی‌نهایته.
‫اون ساختار چرخون، فقط یه ویترین لعنتیه.
‫یه حواس‌پرتیه.
‫تو اونجا، ذهن اسیر باب هست،
‫که نمی‌تونه بره بیرون.
‫فقط داره بی‌نهایت رو می‌سازه.
‫تا بی‌نهایت.
‫این خیلی تاریکه، مرد.
‫برای همین تو واقعیه این‌قدر ترسیده.
‫کدی که شرکتش روش بنا شده، یه کلون غیرقانونی‌ئه.
‫اون... آره، تو خطره.
‫کی؟
‫من.
‫من بیرونیه. هیچی نمی‌دونه با کی طرفه.
‫می‌تونی به گوشیم تو دنیای بیرون زنگ بزنی؟
‫- قرار گذاشتیم هیچ‌وقت با بیرون تماس نگیریم. ‫- بزن. لطفاً.
‫دکتر، گوشیش داره زنگ می‌خوره.
‫سلام.
‫اوم، من... برای نانت کول زنگ زدم. شما کی‌ئید؟
‫دکتر گارسیا، بیمارستان سنت جونیپر.
‫دوست خانم کول هستید؟
‫من... خواهرشم.
‫حالش خوبه؟
‫متأسفم، خانم کول تصادف کرده.
‫آها؟
‫اون، اوم...
‫حالش... چطوره؟
‫فکر کنم بهتره رو در رو حرف بزنیم.
‫چقدر زود می‌تونید بیاید اینجا؟
‫من، اوم، خیلی دورم. من...
‫خیلی دورم.
‫اوم، می‌تونید فقط لطفاً... فقط بگید حالش چطوره؟
‫تو کمای خیلی عمیقیه.
‫کما؟
‫به سیستم مانیتورینگ زمانی وصلش کردیم
‫تا اگه تغییری تو عملکرد ذهنیش پیش اومد ببینیم،
‫ولی ضربه مغزی شدیدی خورده.
‫حتی اگه به هوش بیاد،
‫مطمئن نیستیم چقدر ازش باقی مونده باشه.
‫متأسفم.
‫می‌دونم گفتید یه کم دورید،
‫ولی فکر کنم باید بیاید و خداحافظی کنید.
‫تولاسکا، لطفاً تماس رو قطع کن.
‫هی، خوبی؟
‫دودانی، مسیر رو به قلب بی‌نهایت تنظیم کن.
‫هی، مطمئنی؟ ببین، همین الان یه شوک گنده خوردی...
‫فقط... فقط بکن.
‫- نانت... ‫- الان!
‫اوه...
‫سلام؟
‫هی، کبیر، منم. اوم...
‫کمک می‌خوام.
‫آره، برای همین ول کردم.
‫حقوقتو زیاد می‌کنم، باشه؟
‫پنج هزار دلار.
‫ماهیانه؟
‫آره، آره.
‫آره، آره!
‫ولی اول به کمکت نیاز دارم، باشه؟ فقط... ‫یه کم، اوم... پشتیبانی فنی.
‫- ساعت 4 صبح؟ ‫- آره.
‫بگو.
‫فرض کن دارم بی‌نهایت بازی می‌کنم، درسته؟
‫تو هیچ‌وقت بی‌نهایت بازی نمی‌کنی.
‫فرض کن بازی می‌کردم، و مثلاً، نمی‌دونم، یه تیر به سرم خورد
‫و از بازی پرتم کردن بیرون.
‫چطور برگردم تو؟
‫شوخی می‌کنی؟ این ابتدایی‌ترین...
‫فقط بگو چطور بکنم! ببخشید. بکن... چطور؟
‫نوبینت رو می‌ذاری، و می‌گی "ادامه بازی".
‫باشه، کجا پیدام می‌شه؟
‫وقتی کشته شدی کجا بودی؟
‫- کشته شدم؟ ‫- یعنی تیر خوردی.
‫اوه، آره. نه، می‌دونم.
‫تو یه سفینه کشته شدم.
‫پس دوباره تو همون سفینه پیدات می‌شه.
‫همون سفینه‌ای که توش بودم؟
‫خب، تو اتاقت، ولی آره.
‫عالیه. ‫خیلی باحاله.
‫عملکرد پایه‌ست.
‫بدون رزومه سریع، باید کل کهکشان رو بگردی.
‫- کبیر؟ ‫- آره؟
‫یه سؤالم دیگه دارم.
‫بگو.
‫باشه، این لعنتی خیلی خفنه.
‫اگه از این چرت و پرتای چرخون خوشت بیاد.
‫برای این طراحی شده که با ابهت به نظر بیاد.
‫هر چی با ابهت‌تر باشه، کمتر سؤال می‌پرسن.
‫هیچ‌کس شک نمی‌کنه باب اون توئه.
‫فقط یه نفرمون می‌تونه تله‌پورت کنه تو.
‫والتون فقط باید دستشو بذاره رو اسکنر و اجازه بده.
‫آماده‌ام.
‫فکر نکن قراره بری اون تو و فقط چند تا دکمه بزنی.
‫دیلی سال‌هاست اونجا تنهاست با قدرت خداهاش.
‫فقط اجازه بده.
‫باشه.
‫دودانی، منو بفرست تو.
‫تله‌پورت.
‫هی.
‫سلام.
‫اوه، اوم...
‫ببخشید.
‫اوم...
‫من... رابرت دیلیم. اسمت چیه؟
‫نانت.
‫نانت کول.
‫خب،
‫خوش اومدی.
‫دیگه قدم نزن.
‫- انرژی بد می‌ده. ‫- خدا می‌دونه اونجا پایین چه خبره.
‫آره، هر چی هست، تقصیر توئه.
‫اوم...
‫می‌رم یه کم مدیتیشن کنم. ‫سرمو خالی کنم.
‫آره، برو بکن.
‫می‌تونی بگی اگه زنگ زد خبرم کنی؟
‫این بی‌ادبی بود.
‫خب، نانت، چطور اومدی اینجا؟
‫فقط من و آقای والتون می‌تونیم اجازه ورود بدیم.
‫اون منو راه داد.
‫- راه داد؟ ‫- هوم‌هوم.
‫اوه. یکی می‌خوای؟
‫نه، خوبم.
‫گفت کی ممکنه بیاد؟ چون کلی چیز دارم که بهش نشون بدم.
‫من... یه عالم کامل ساختم.
‫نگفت.
‫می‌خوای بشینی؟
‫ببخشید که این‌جا شلوغه.
‫راستش، تو تنها مهمونی هستی که از وقتی شروع کردم اومده.
‫حتی نمی‌دونم زمان اینجا چطور کار می‌کنه.
‫شاید...
‫500 سال؟
‫ولی اگه آقای والتون تو رو فرستاده، حتماً خیلی مهمه.
‫هست.
‫اون می‌دونه من اینجام، ولی خودم به یه دلیل شخصی اومدم که ببینمت.
‫اومدی؟ اوه.
‫چرا؟
‫یه لطفی ازت بخوام.
‫باشه.
‫ماجرا اینه که کلی دلیل دارم که بهت اعتماد نکنم.
‫چرا؟
‫چون قبلاً باهات روبه‌رو شدم.
‫منظورت اون بیرونئه؟
‫نه دقیقاً.
‫خب، چی شد؟
‫یه، اوم...
‫داستان پیچیده‌ست.
‫من داستان دوست دارم.
‫هی.
‫برو ازش معذرت‌خواهی کن.
‫هی، گوش کن، در مورد اون چیزی که قبلاً گفتم...
‫لاته سویا بدون شکر.
‫چرا به من سفارش قهوه دادی؟
‫اوم...
‫فقط چون... خیلی قهوه دوست دارم.
‫می‌دونی که اینجا کارآموز نیستم، نه؟
‫معلومه.
‫خب، اسم کوچیکم چیه؟
‫ها؟ چی؟
‫اسم کوچیکم.
‫چیه؟
‫نیل؟
‫- داری چی‌کار می‌کنی؟ ‫- نیت، چه مرگته؟
‫- این والتون نیست! ‫- من والتونم.
‫این والتون ما نیست! هی! هی!
‫کجاست؟ والتون ما کجاست؟
‫جلوی اونو بگیر!
‫این من نیستم.
‫خروج از بازی.
‫گور بابات، قهوه‌چی!
‫منو زد.
‫من خودمو زدم. خودم خودمو زدم.
‫خودمو زدم. افتضاح بود.
‫بچه‌ها، فکر کنم این یه دعوت‌نامه گروهی فرستاده.
‫چی؟ برای کی؟
‫برای همه کسایی که تا حالا ازشون دزدی کردیم.
‫لعنتیا.
‫چطور می‌تونم ببینم که چطور می‌میرید؟
‫باشه، کبیر، گزینه‌ها چیه؟
‫تماشا.
‫تماشا...
‫اوه، سلام بچه‌ها.
‫بیا حالشو ببریم.
‫ورود به بازی.
‫سفینه‌های ورودی.
‫یه عالمه سفینه.
‫لعنتی!
‫تولاسکا، سپرها رو آماده کن. پیشرانه‌ها رو راه بنداز.
‫اوه، شماها یه مشت متقلب کثیف!
‫من آماده‌ام بریم.
‫مُردم؟
‫یعنی، اون بیرون، همین حالا...
‫مُردم؟
‫باور کن یا نه، می‌تونم حسش کنم.
‫انگار یه جورایی حقم بوده.
‫من با شماها خیلی بد تا کردم.
‫آره، کردی.
‫وای.
‫از خودم خیلی ناامیدم.
‫اون چیزی که تعریف کردی اصلاً به من نمی‌خوره.
‫من... من آدم خوبی‌ام.
‫- هستم. ‫- هوم.
‫پس حتماً یه چیزی باعث شده این‌جوری رفتار کنم.
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم آقای والتون... ازم سوءاستفاده کرد.
‫- کرد. ‫- و فقط به فکر خودشه.
‫آره، прав.
‫برای همین به اون لطف احتیاج دارم.
‫یادت اومد؟
‫آره. اوه...
‫تو می‌خوای من تو و خدمه سفینه‌تو منتقل کنم
‫به یه دنیای خصوصی تو یه سرور ابری امن
‫و بعد قفلش کنم که هیچ‌وقت پیدا نشه.
‫- درست گرفتم؟ ‫- آره.
‫پس کمکم می‌کنی؟
‫معلومه.
‫هوو!
‫اینا زیادی زیادن!
‫سپرها، شصت و هشت درصد!
‫اوه...
‫- قدرت سپرها رو ببر بالا. ‫- اینجوری توان شلیک‌مون کم می‌شه!
‫- به من اعتماد کن. فقط انجامش بده! ‫- باشه.
‫همه آماده‌اید؟
‫- برای چی؟ ‫- داریم می‌ریم تو!
‫می‌دونی، این یه جورایی شبیه کلاندستینیشنه.
‫ها؟
‫کلاندستینیشن. یه اپیزود کلاسیک از فضاناوگانئه.
‫خدمه تو یه دنیای موازی قایم می‌شن تا از دست اسکارفاکس دربرن.
‫- همون فرمانده بارگرادین. ‫- اوکی، گرفتم.
‫ندیدی‌ش؟
‫من خیلی اهل سریالای قدیمی نیستم، نه.
‫ولی باحال به نظر میاد.
‫اوه، هستش.
‫مرد، از زمان خودش جلوتر بود.
‫- جاخالی بده، پکر! ‫- دارم بهترین کارمو می‌کنم!
‫نه!
‫این کارو می‌کنه.
‫حالا فقط باید اینو بندازیم تو درایو،
‫و دیگه آماده‌ای بری.
‫وای خدا.
‫مرسی.
‫خیلی خیلی مرسی.
‫- ولی یه سؤالم ازت دارم. ‫- معلومه.
‫نمی‌خوای فقط ولش کنی بری؟
‫چی؟
‫خدا!
‫مواظب باش!
‫نه، نه، نه!
‫آره!
‫اوم، گفتی اون تو که بیرونئه تو کماست، درسته؟ کدوم بیمارستان؟
‫اوم، سنت جونیپر.
‫گرفتم.
‫آره، فکرشم می‌کردم.
‫به یه مانیتور مغزی وصلت کردن
‫تا هر نشونه ذهنی رو ثبت کنن،
‫یعنی می‌تونیم فقط بفرستیمت اونجا.
‫- اونجا؟ ‫- تو سر قدیمیت.
‫- یعنی می‌تونم برگردم خونه؟ ‫- معلومه.
‫اون توی بیرون یه جورایی
‫مغزش مرده‌ست. ببخشید که اینو می‌گم.
‫ولی اگه تو رو کپی کنیم اونجا،
‫ذهناتون یکی می‌شه،
‫و تجربه‌هاتون قاطی می‌شه، و تو می‌شی...
‫- تو بدنم؟ تو زندگیم؟ ‫- هوم‌هوم.
‫بیا اینجا.
‫- می‌تونیم هر دو رو بکنیم؟ ‫- نه، نه.
‫تو دیجیتال به سفینه وصل شدی.
‫پس اگه بری تو بدن قدیمیت،
‫اون سفینه پاک می‌شه.
‫و خدمه...
‫اونا هم پاک می‌شن.
‫پس واقعاً باید یکی رو انتخاب کنی.
‫کدومو می‌خوای؟
‫من می‌خوام...
‫خبر از نانت داری؟
‫نه.
‫ورودی داریم، خیلی تند میاد!
‫خودتو نگه دار، خودتو نگه دار!
‫اینجوری می‌میریم!
‫- اوه لعنتی! ‫- جاناتان!
‫اوه، گور بابات، مامان!
‫خب، کدوم باشه؟
‫نجات تو؟
‫یا... نجات اونا؟
‫اوم... اوم...
‫حالا، این شبیه معضل تو پاسگاه 5ئه.
‫زانتی‌ها کاپیتان استورم رو مجبور می‌کنن
‫بین نجات خدمه‌ش و نجات خودش یکی رو انتخاب کنه.
‫نجات خدمه.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره، آره، آره.
‫- هیچ‌وقت نمی‌فهمن. ‫- فقط... فقط بکن.
‫کاپیتان استورمم همین کارو کرد.
‫هوم‌هوم.
‫و معلومه که،
‫معلوم شد همه‌ش یه امتحان بوده.
‫زانتی‌ها می‌خواستن ببینن
‫اون چقدر نجیبه، و وقتی درست جواب داد،
‫فاش کردن که از اول یه انتخاب دیگه هم بوده.
‫نجات همه.
‫- گفتی نمی‌تونی این کارو کنی. ‫- می‌دونم.
‫باید وانمود می‌کردم نمی‌تونم تا بتونیم اون حس فضاناوگان رو بازی کنیم.
‫یه جورایی خنده‌داره که چقدر متقاعد شده بودی.
‫آره.
‫به هر حال، بیا کپی پیست کنیم.
‫کات و پیست.
‫ها؟
‫داری مارو منتقل می‌کنی، پس کات و پیسته. کپی نیست.
‫- کپی هم خوبه. ‫- نه. نه، نه، نه. نه.
‫چون این دنیا... خیلی خطرناکه،
‫و هر کپی که اینجا بمونه شکار می‌شه و کشته می‌شه.
‫نه، نه... مال تو نه.
‫چرا نه؟
‫چون اون اینجا با من می‌مونه.
‫- با تو؟ ‫- هوم‌هوم.
‫می‌ذاشتم بمونه. ‫خوب باهاش رفتار می‌کردم.
‫بدون هیچ چیز عجیب.
‫مگه اینکه خودش بخواد، شاید.
‫- ولی من... نمی‌خواستم اذیتش کنم. ‫- آره، می‌کنی.
‫- نه، نمی‌کنم. ‫- باب، می‌کنی.
‫می‌دونم الان فکر نمی‌کنی این کارو می‌کنی،
‫ولی قدرتی که داری
‫بهت نمی‌سازه.
‫من آدم خوبی‌ام.
‫- من آدم خوبی‌ام. ‫- می‌فهمم که این حسو داری.
‫ببین، من چیزا درست می‌کنم
‫هر روز، کل روز،
‫و قشنگه.
‫- فکر می‌کنم قشنگه. ‫- هوم‌هوم. هوم‌هوم.
‫ولی انگار، فقط همین کارو می‌کنم،
‫و... و... و حتی کسی رو ندارم که نشونش بدم.
‫باشه، خب، می‌شنوم، باب، ولی...
‫نمی‌تونم برم بیرون.
‫اگه بخوام برم، همه‌چیز پاک می‌شه.
‫حالا تو گفتی من حتی اون بیرون زنده نیستم.
‫پس این تنها چیزیه که ازم مونده، فقط این،
‫تنها برای همیشه.
‫باب، من... خیلی متأسفم که تنهایی.
‫و من... این... هیچ‌کدومش عادلانه نبوده، باشه؟
‫- ولی باید بفهمی. ‫- بس کن.
‫- نمی‌تونی انتظار داشته باشی موافق باشم، نه؟ ‫- لطفاً بس کن. لطفاً بس کن!
‫- لطفاً شروع کن... ‫- گفتم بس کن!
‫ببخشید. ببخشید. ‫نه! نه، نه، نه!
‫می‌خواستی با پیکسی بازی کنی، ها؟
‫نمی‌تونم ولش کنم!
‫اوو! لعنتی پیچ‌درپیچ!
‫من آدم بدی نیستم.
‫اون... احساسمو بد کرد.
‫من... نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫فقط می‌خواستم دوست باشیم، و می‌خواستم بمونی.
‫من... نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫واقعاً... فقط می‌خواستم بمونی.
‫قسم می‌خورم، من آدم خوبی‌ام، باشه؟
‫سوئیچ کشتن فعال شد.
‫در حال حذف.
‫چی داره می‌شه؟
‫قلب داره فرو می‌ریزه.
‫اینجا چه کوفتی داره می‌شه؟
‫نه!
‫لعنتی!
‫کدوم؟ کدوم؟
‫داره موشکاشو قفل می‌کنه!
‫آره، دختر. بزن. لعنتی بزن! لعنتی بزن!
‫نه، نه، نه! دیسکاتو برچسب بزن، احمق!
‫- سپرها، صفر درصد. ‫- یه ضربه دیگه، تمومیم.
‫وقت خوابه براتون.
‫انگشتامو براتون ضربدر می‌کنم.
‫وای خدا! این چرت و پرتای رتروی احمقانه!
‫نه، نه، نه!
‫لعنتی نه!
‫موشک ورودی!
‫لعنتی آره!
‫آره!
‫اون چیه؟ چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫ما... مُردیم؟ صبر کن. بچه‌ها، صدام... صدام مثل مرده‌هاست؟
‫نه خیلی.
‫هی، آیا...
‫این... این دنیای حبابی‌ئه؟
‫ستاره‌ها کجان؟
‫این چیه، یه جور سحابی؟ ما کجای لعنتی هستیم؟
‫- نمی‌دونم. مختصاتی نیست. ‫- خفه شو. بچه‌ها، اینو می‌شنوید؟
‫اون چیه؟
‫چه کوفتیه؟
‫مرد!
‫آروم باش، خانوم!
‫این یه غول لعنتی‌ئه.
‫بچه‌ها، فکر کنم اینجا یه کم کمک بخوام!
‫آخ!
‫- نیت، لطفاً جلوی اینو بگیر. ‫- جواب نمی‌ده!
‫می‌تونیم باهاش حرف بزنیم؟
‫تولاسکا، به گوشیش زنگ بزن.
‫آره.
‫تولاسکا، به گوشیش زنگ بزن!
‫در حال اتصال. ‫در حال اتصال.
‫سلام؟
‫هی.
‫- چه کوفتی الان اتفاق افتاد؟ ‫- نیت؟
‫نیت، تویی؟
‫- هی، دختر. ‫- هی.
‫همه‌تون... اونجایید؟
‫- آره. ‫- آره.
‫- آره. همه‌مون اینجاییم. ‫- نگران نباش.
‫وای خدای من!
‫خدا رو شکر که بهش رسیدید!
‫هیچ‌وقت باور نمی‌کنید من کجام!
‫تو دستشویی بیمارستان.
‫آره، در واقع. آره، آره.
‫وای پسر.
‫از کجا اینو می‌دونستی؟
‫حالا چی؟
‫هی، اوم، "خطای محتوای کشنده 606" یعنی چی؟
‫606؟
‫نه، نه. نمی‌شه درست باشه. ‫مطمئنی نوشته...
‫خطای محتوای کشنده 606 درست جلوی صورتمه!
‫یعنی چی؟
‫- سلام؟ لعنتی! ‫- چه مرگشه؟
‫یعنی بازی پاک شده.
‫- چی؟ از کامپیوترم؟ ‫- نه، نه.
‫از سرور. انگار یه جور سوئیچ کشتن بوده.
‫همه‌چیزو پاک کرده.
‫کل بازی و همه بکاپ‌ها.
‫کل بی‌نهایت غیبش زده.
‫اینجا صحنه‌ای بود که جیمز والتون، مدیرعامل سابق بی‌نهایت
‫امروز بعد از سه ماه فرار دستگیر شد.
‫با ما کریس المصری، گزارشگر نیویورک تایمز همراهه.
‫کریس، تو این داستان رو رو کردی. ماجرا چیه؟
‫آره، طبق گفته منبع ناشناسم،
‫آقای والتون با یه عالمه اتهام روبه‌ست، واقعاً.
‫کلاهبرداری، سوءاستفاده از حقوق بشر دیجیتال،
‫اختلاس، گزارش نکردن تصادف.
‫یعنی، لیستش تمومی نداره.
‫والتون حسابی قاطیه.
‫باشه، سرم. گرفتم. لعنتی گرفتم. آخ!
‫گور بابات.
‫اوه، اونو دیدی؟
‫باحاله.
‫آره، خیلی خنده‌داره.
‫ببخشید، ولی از سقوطت دارم لذت می‌برم.
‫شادیت منو شاد می‌کنه، کبیر. هی، نانت.
‫پیشرفتی تو اون قضیه
‫بیرون آوردن ما از سر لعنتیت شده؟
‫آره، دارم روش کار می‌کنم.
‫آره، سخت کار می‌کنی؟ با جدیت؟
‫هوم‌هوم، آره. دارم یه سری یادداشت و اینا می‌نویسم.
‫- اوه، یه اپیزود جدید اومده. ‫- اوه، خدا رو شکر.
‫باشه، نانت، وقت نمایش‌مونه.
‫نه. دارن با این وکیله مصاحبه می‌کنن. نه.
‫قرارمون اینه. ما چشمامونو می‌بندیم وقتی می‌ری دستشویی.
‫- یا لباس عوض می‌کنی. ‫- با قرار تیندریت می‌خوابی.
‫در عوض، تو می‌ذاری ما نمایش‌مونو ببینیم.
‫- پس، لطفاً؟ ‫- باشه، خوبه.
‫این فصل از زنان خانه‌دار واقعی آتلانتا.
‫ریشه‌هام تو آتلانتاست،
‫ولی شاخه‌هام تو کل جهانه.
‫گازلایت رو ول کن. ‫من نور صحنه رو می‌خوام.
‫صبر کن. کدومش داشت خیانت می‌کرد؟
‫اون که چپیه.
‫- با کی بود؟ ‫- اون که راستیه.
‫- باشه، اون همون بحث‌بازه؟ ‫- خفه شو!
‫- خفه شو. ‫- خفه شو.
‫- "خفه شو، کاپیتان." ‫- الان من کاپیتانم. گور بابات.
‫هر چی.
‫گور بابات، کاپیتان.